اعتراضات مردم ایران همیشه با بی پناهی بین المللی روبرو بوده‌است

غرب تاکنون در باره تظاهرات مردم ایران واکنش موثر نشان نداد. انگار دل شان نمی خواهد این حکومت تغییر کند. اصلا حکومت از این بهتر برای چاپیدن و تحقیر، در مخیله شان هم نمی گنجید.

حتما یادتان می آید وقتی خمینی شروع کرد بلافاصله به فرانسه و نوفل لو شاتو منتقل شد و هر لحظه دهها خبرنگار جهان، دورش احاطه بودند. حسابی هم برایش تبلیغ کردند.

اما مردم ایران تنها و دست خالی و عملا در وضعیت حکومت نظامی مجازی، برای بهروزی وطن در خیابانها هستند. از بی پناهی بین المللی جنبش سبز ۸۸ و دی ماه ۹۶ هم در همین رابطه باید یاد کرد.

در روز دوم تظاهرات سراسری، امریکا به اروپا گفته است ما تکنولوژی مربوط به اینترنت آزاد را داریم و می توانیم به مردم ایران بدهیم! بیایید با هم این کار را بکنیم! اما در عمل، چندین روز است که اینترنت قطع شده و هنوز هیچ کمک بین المللی به مردم ایران نشده است.

تحریم یک چوب دو سرطلا برای حکومت اسلامی و غرب است. غرب با تحمیل تحریم فقط می خواهد حکومت بی پشتوانه و نابخرد و منزوی شده ایران را وادار به قراردادهای ننگین تر سازد. اروپای ناخلف و روسیه هم مشغول بستن ناعادلانه ترین قراردادهای فرصت طلبانه در این بزنگاه هستند… دل هیچکدام شان برای مردم ایران نسوخته است.

حکومت اسلامی ایران هم تنها شرط اصلی و همیشگی اش در همه برجام ها و چانه زدن ها این است که «خواهان تغییر نظام نباشید» و چه بلایی بر اقتصاد بیاید برای شان مهم نیست. همیشه هم گفته اند تحریم برای شان نعمت است.

این روزها به ناگزیر به ته‌مانده جیب ملت نظر دوخته اند و هر نوع خشونتی هم که لازم ببینند مرتکب می شوند.

More from ونداد زمانی

ژوزه ساراماگو: من در قصه هایم آدم بهتری هستم

می گویند ژوزه ساراماگو که در ایران با رمان « کوری» خود...
بیشتر بخوان