وقتی مردانِ راک اند رول لطیف شدند

boston_76 شاید بتوان لحن و ادا و حتی نحوه لباس در دوران اوج موسیقی راک را در گروه معروف بوستون خلاصه کرد. مردان موسیقی راک با وجود مبالغه در داشتن محسنات مردانه ( سبیل، ریش و موی بلند)، نوعی ظرافت و لطافت زنانه نیز داشتند. لطافتی که در موسیقی و اجرای آوازشان جلوه گر بود.

صدای خیلی از گروه های راک در دوره پر جلال و جبروت دهه ۶۰ و ۷۰ قرن بیستم، ریز و کشیده و ظریف گشته بود. میک جگر هم نمونه یک مرد جذاب در آن دوران بود که با مردان مشهور نسل قبل امریکا نظیر کری گرانت و همفری بوگارت فرق داشت. مرد راک اند رول تلاشی برای نشان دادن ماهیچه و زور بازو نداشت. Mick Jagger سایز کمرش از ۲۲ شروع می شد و از ۳۰ بالاتر نرفت.

در همان حین که این ترانه  توسط اعضای گروه بوستون، لطیف و ظریف خوانده می شد زنان مشغول آتش زدن کرست های شان در خیابان ها بودند و  می خواستند در حد مردان حق زندگی و ابراز وجود داشته باشند.  ترانه گروه بوستون اینگونه شروع می شود که: « اول صبح تا رفتم به آفتاب نگاه کنم غیبش زد. تصمیم گرفتم روز را با شنیدن یک ترانه قدیمی شروع کنم و اون ترانه خیلی باحال قدیمی، من رو برد به ماورای احساس و یاد روزی افتادم که  ماریان من رو ترک کرد »

ویرایش مجدد

Written By
More from سام

عشق و سکس، پیری نمی شناسد

عکاس دنیای مد و مدل ها ، Rob Rodriguezکه به خاطر شغلش...
بیشتر بخوان
  • benyamin

    man aslan rabeteye zerafate fisikie mick roooo ba baghyeye matlab motevajjeh nashodam!!! fek mikonam in ta’mime vijegie fisikie yek adam be ye moje fekri dar amricaye daheye 60 va 70 hamchin ta’mime dorosti nist!

    • marderooz

      benyamin
      عزیز منظور نمونه تیپیکال یک مرد جذاب در آن دوران بود. Mick Jagger با دوره قبل مردان مشهور امریکا نظیر کری گرانت و همفری بوگارت فرق داشت. مرد راک اند رول تلاشی برای نشان دادن ماهیچه و زور بازو نداشت.