نسل هایی که در درون حکومت مذهبی سراسر فساد و ریا بزرگ شده اند و مدام حقوق فردی شان انکار شده است را نمی توان فریب داد. آنها بر اساس جبر زندگی پیرامون شان، شهروندان مدنی شده اند.
نسل های قدیمی تر هم آزادی فردی و اجتماعی می خواستند ولی فقط شنیده بودند که می توانند بیشتر داشته باشند. اما همه آنهایی که درون حکومت مذهبی بزرگ شدند عملا شهروندان درجه دو و اسیر یک حکومت اشغالگر بوده اند.
برای همین هر حکومتی با هر اسم و روشی در ایران آزاد شکل بگیرد چاره ایی ندارد جز تضمین آزادی های فردی، آزادی رسانه و آزادی احزاب… چون نسلی که همه زندگی شان در درون طرد و سانسور و توهین سپری شد اجازه نخواهند داد.
