شکایت قاتلِ ۷۷ نروژی به زندان

Anders Behring Breivik
Anders Behring Breivik

Anders Behring Breivik نژاد پرست نروژی که در تابستان ۲۰۱۱ با حمله به یک کمپ تابستانی نوجوانان در کشورش، ۷۷ نفرشان را به قتل رسانده است نامه ۲۳ صفحه ایی به مسئولین زندان نوشته است. بخشی از نامه توسط مجله هارپر به انگلیسی ترجمه و منتشر شده است. او در حال حاضر مشغول گذراندن دوران حبس ۲۱ ساله خودش است.

خیلی زود پی بردم که قلمِ خودنویس به درد نوشتن های طولانی نمی خورد و تقاضایم برای داشتن یک خودکار یا مداد مورد موافقت قرار نگرفت. با خودنویس، هر دقیقه فقط می شود بین ۵ الی ۱۰کلمه نوشت و به درد تصحیح و دوباره نویسی هم نمی خورد. با خودکار و مداد ۱۵ کلمه در دقیقه می شود نوشت و به خاطر داشتن پاک کن، شانس تصحیح هم خواهم داشت.

با ماشین تحریر می شود ۴۵ کلمه در دقیقه نوشت. با وجود اینکه من یک نویسنده حرفه ایی هستم مرا از داشتن وسیله نوشتن بهتر محروم کرده اید. خودنویس اصلا از نظر طرح ساخت مشکل دارد و باعث ایجاد درد در دستم می شود. اگر از نظر تئوری امکانش باشد خودنویس ها می توانند باعث رماتیسم مفصل دست شوند. از خودنویس بدتر وسیله ایی برای نوشتن وجود ندارد و واقعا روحم را جریحه دار می کند.

چون داشتن اسپری مرطوب کننده هوا در داخل سلول ممنوع است باید هر بار درخواست کنم تا مامورین بیایند و مقداری از آن را در یک لیوان پلاستیکی به من بدهند. بدی اش این است که من فقط یک مقدار محدود لازم دارم ولی آنها هر بار ۵ یا ۱۰ برابر مورد نیاز من می آورند و متاسفانه هر بار بخش زیادی از آنها هدر می روند. این ماجرا، حسابی باعث اذیتم می شود.

در وقت غذا، چون اجازه داشتن ساندویج از قبل بسته بندی شده ندارم باید شفاهاً درخواست کنم چه چیزهایی و چه مقدار روی ساندویچم بگذارند. وضعیت اذیت کننده ایی ایجاد می شود چون گاهی پیش می آید مقدار کره ایی که می دهند شاید کافی نباشد. این شیوه غذا خوردن هم ناراحت کننده است و به خاطر اینکه  نمی خواهم با تکرار درخواست هایم احساس گناه در من ایجاد شود گاهی ناگزیر به خوردن نان خالی می شوم.

من اجازه داشتن لباس در سلول خودم را ندارم برای همین از نگهبانها باید درخواست کنم تا از انبار برایم لباسی که مشخصاتش را می دهم بیاورند. چون سلولم همیشه سرد است من  بلوزهایی که به کلفتی ژاکت هستند می پوشم. به همین خاطر، سه دست لباس که همین خصوصیات را دارند مرتب سفارش می دهم. لباس های ساده ایی هستند برای همی پوشیدن زیاد و  از رنگ و رو افتادن شان ناراحتم نمی کند. گاهی با وجود تاکید من برای داشتن همین سه دست لباسِ رنگ و رو رفته معمولی، برایم بلوزهای مارک دارِ گرانقیمت می آورند. چون جنس ظریفی دارند تاب تحمل استفاده مکرر را ندارند. من مثل اغلب نروژی ها، به این قضیه حساس هستم و لازم نمی بینم که از این لباس های شیک و ظریف، بی جهت استفاده کنم.

ویدئویی از داخل زندان

بازنشر از آرشیو مجله

More from مرد روز

رابطه افسردگی با جوش صورت

نتیجه یکی از تحقیقات وسیع در انگلیس که در فصلنامه « بیماری‌های...
بیشتر بخوان