ورود فمینیست‌ها ممنوع

سال گذشته در همین فصل طبق روال همیشگی به شهر زادگاهم برگشتم و فیلم «ورود آقایان ممنوع» را درکنار خانواده دیدم. فیلم کاریکاتوری بود از جریان فمینیستی رایج در جامعه معاصر ما که در مقابل مردسالاری سنتی قدعلم کرده است. با شمایلی که در نسخۀ ایرانی‌ آن، فمینیسم به اندازه مردسالاری، تندرو و برهم زنندۀ تعادل می‌باشد.

اطرافم چه در محل کار و چه درمیان دوستان پر شده از زن‌هایی که بخاطر پرستیژ و در لفظ ضدمرد هستنند ولی درعمل فراموش کرده و سر طناب را شُل می‌کنند آنقدر که بعضی مواقع باید این مسابقه کاذب را به آنها یادآوری کرد!  این مسابقه طناب‌کشی در آخرین سفر به زادگاهم و مشاهدۀ  فیلم «ورود آقایان ممنوع» درکنار بعضی از اعضای خانواده، کاملاً خود را نشان می‌داد.

مسابقه‌ای که در انتها یک گروه باید حذف شود. از همان سالن محل نمایش، مسابقه شروع شد، مسابقه‌ای که پیشتر با دیدن فیلم‌هایی از «تهمینه میلانی» شاهدش بودم. عمه عصمت و مادربزرگ پدری‌ و خواهرم  در یک سو و ناصر، شوهر سبیل کلفت عمه عصمت با چند خروار انگشتر و تسبیح دانه درشتی که همیشه دور مچش پیچیده بود، به تنهایی در سوی دیگر. با نگاه‌های دهه پنجاهی اش از اینکه در کنار او کباده نمی‌کشیدم  مرا به هیچ می‌انگاشت و با آن نگاه معروف از پا تا به سر، با چشم‌های ورقلمبیده‌اش فریاد می‌زد که: مرد نشدی هنوز!

عمه عصمت نفرین‌ها و وردهای معروفش را برعلیه خیل عظیم مردان ترجیحاً سبیل کلفت و به قول خودش زبان نفهم از همان سینما شروع کرد. چنان رجز می‌خواند که اگر فلاش بکی به زمان پهلوانان باستانی همچون رستم دستان می‌خورد وی را از همان ابتدای رزم به تسلیم وا می‌داشت. تنها تفاوتی که عمه عصمت را از پهلوانان اساطیری باستانی جدا می‌کرد زمانی بود که استثنائاً کم می‌آورد و دهان به ناسزا می‌گشود.

این شروعی بود بر حرکت قطاری از نام‌ها و نشان‌های زنده و مرده که در ایستگاه فحش وی پیاده می‌شدند و لیچار بر دوش راهی می‌گردیدند. حرکت استراتژیک من در همچنین مواردی یک چرخش تقریباٌ نود درجه! به سمت درب‌های خروجی که در کناره‌های سینما تعبیه شده بودند و مراجعت به توالت‌ها و کشیدن یک نخ سیگار اختفا شده در کیف پولم و بازگشت به هنگام فروکش کردن حملات بود. این آتش‌بس موقتی همواره در دقایق پایانی فیلم اتفاق می‌افتاد. نمی‌دانم چه چیز از حضور من عاید جمع می‌شد که اصرار بر آمدنم می‌کردند.

شاید غیبت های طولانی من از شهر زادگاهم و  بازدید دیر به دیر فامیل،  باعث می‌شد که همگی با توجه به آشنایی به علاقه اول من یعنی سینما، می‌خواستند به اصطلاح حالی به من بدهند و اوقات خوشی را برایم فراهم کنند. از مادربزرگ پدری‌ام که جلوی پایش را به سختی می‌دید گرفته تا شوهر عمۀ کله پوک و چاقوکشم که از سینما فقط لات‌هایش را می‌شناخت و قیصر و ناصرخان از زبانش نمی‌افتاد.

همیشه کولی‌وار زندگی کردم بخاطر همین همیشه خنزر پنزرم را با خودم به این ور و آن ور می‌کشم. آن شب بعد از ندیدن فیلم «ورود آقایان ممنوع» با توجه به اینکه هفته‌ای مهمان آغوش نه چندان گرم خانواده‌ام بودم از همان سینما کوس حرکت را نواختم. صبح روز بعد همان سانس شب گذشته را در سینمایی که کنار محل زندگی‌ام است، تنها به تماشای «ورود آقایان ممنوع» نشستم.

فیلم سوژه نابی داشت و سناریو تقریباً خوب بود. چند جایی به نظرم رسید بداهه‌هایی از سوی رضا عطاران به فیلمنامه افزوده شده بود. فیلم داستان مدرسه‌ای دخترانه است که مدیر فمینیست آن دیکتاتوریِ تمام عیاری را برپا کرده بود. امپراطوری این زن با بازی «ویشکا آسایش» به دلیل زایمان دبیر شیمی و مجبور شدنش به آوردن دبیر شیمی مرد به مدرسه، فرو می‌ریزد.

به تدریج اعتقادات سفت و سخت فمینیستی و ضد مرد بودن مدیر دچار تزلزل می‌گردد و کم کم با تلاش اطرافیان به دبیر شیمی که اولین مردی است که پا به این خطه ممنوعه گذاشته دل می‌بندد. در واقع به فردی دل می‌بازد که دلش در گرو دبیر دیگری بود.  گویی قرار است همان بلایی بر سرش آید که مرد قبلی زندگی‌اش پیشتر آورده بود. بالطبع، خانم مدیر یکبار دیگر، به ناگزیر، به سمت و سوی اندیشه‌های ضد مرد کشانده می شود …

پرفروش شدن و استقبال عمومی منتقدان بخاطر کارگردانی اثر نبود و سناریو و بازی‌های خوب موجب این موفقیت چشمگیر گردید. فیلم که تمام شد گوشی را برداشتم و به ضدمردترین همکارم زنگ زدم تا فردا شب با هم به تماشای این فیلم بنشینیم. زن زیبایی که هیچ شباهتی با کاراکتر مدیر قصۀ فیلم نداشت و مخالفتش و تلخی اش نسبت به مردان دلائل واقعی داشت. برخلاف انتظارم جوابش مثبت بود و بعدها که به هم نزدیک‌تر شدیم فهمیدم که او هم فیلم را دوباره دیده بود!

More from آراد افشار

فیلمِ انتهای خیابان هشتم

یادم می‌آید دوره دبیرستان را با تلخی با به پایان رساندم. از ماجرای...
بیشتر بخوان
  • Sahand

    اما این فیلم تبلیغ کننده و آموزش دهنده تفکر غلطیه که بین مردم و عوام رواج پیدا کرده ،این تفکر غلط که فمینیست یعنی ضد مرد!

    • آراد افشار

      این افکار دایی جان ناپلئونی آسیب زا تر است!

  • منتقد

    سهند عزیز 
    به شکلی که شما نقل کردید توی فیلم واژه پردازی‌ای صورت نمی گیرد 

  • Niloofar Shahnavaz

    به عقیده من فیلم مزبور نه تنها از از دایره معنائیه فمنیسم، خارج! بلکه به شکلی ناشیانه در افق افکار مردسالارانه پرتاب شده بود که بعید به نظر می رسد این امر آبستن جهل مولدین آن باشد!

  • امیرکبیری

    بسیار عالی. موافقم.
    بله. قرائت (خوانش) غالب ار فمینیزم در کشور ایران ضدیت با مردان است.
    این را به آسانی در کار های خانوم میلانی و خصوصاً مصاحبه های ایشان می توان دید.
    بنده خود رو فعال خقوق زنان می دونم، اما فمینیست هرگز. یک بار اگر اشتباه نکنم سال 2005، در سالروز 7 مارچ در خیابان انقلاب یکی از عزیزان فمینیست معرکه ای گرفته بود و اعلام کرد “ما میخوایم بتونیم همزمان هم شوهر داشته باشیم هم دوستپسر!” و بعدشم هم الفاظ تاشایستی رو به مردان نثار کرد…

  • ey baba

    ‫فمینیسم را اگه ضرب در
    چندین هزا ر سال فرهنگ….. ایرانی بکنید خب همین میشه دیگه.

  • Sahand

    منتقد عزیز
    صحبت شما درسته شاید در این فیلم به طور مستقیم اشاره به ” فمینیست” نشه( که البته حضور ذهن ندارم) اما نوع رفتار خانم توی فیلم در تمایلش به دفاع از حقوق زنها ، آرایش نکردن و…  و بازتابش توی حرفای تماشاگران که نویسنده این مقاله هم جزوشونه(وقتی می گه:”به تدریج اعتقادات سفت و سخت فمینیستی و ضد مرد بودن مدیر دچار تزلزل می‌گردد”) تایید کننده صحبت منه.

    جناب امیر کبیری
    البته صحبت شما به خانوم هایی اشاره کرد خودشون رو فمینیسم به معنای ضد مرد می دونن، و این درمورد مردها هم تو ایران مصداق داره یعنی اگه من به عنوان یه خانوم به آقایی بگم من فمینیست هستم در 95 درصد مواقع فکر می کنه قصد جونشو کردم!
    و نکته دیگه اینکه به نظرتون بهتر نیست سعی کنیم معنای واقعی فمینیست رو رواج بدیم به جای اینکه خودمون هم به این برداشت غلط دامن بزنیم؟ آیا فمینیست بودن با فعال حقوق زنان بودن تنافری داره؟؟

  • امیرکبیری

    سهند عزیز.
    بنده هم همینو عرض کردم. اما این رو باید به خانوم های فمینیست یاد داد، نه مردهایی از قبیل من که براشون برابری و انسانیست مهمه.
    من از شما سؤال می کنم. چرا باید همیشه یک اشتباه مهلک در کشور ما تکرار شه؟ چرا باید گروه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی تشکیل بشه، شعاری بده و آرمانی داشته باشه، بعد انحرافات شدید و وخیمی داشته باشه و بعد از بقیه انتظار داشته باشه تحملش کنن؟ باور کنید همواره در کشور ما همین بوده.
    یک گروهی به نام سازمان مجاهدین خلق میاد با اون شرایطی که دوستان خودشون بهتر از من می دونن اعلام وجود می کنه. بعدش با یک کارنامه ننگین و صدها قتل و شکنجه و ترور کارش به جایی میرسه که دست به دامان کسایی میشه که خودش در اساسنامش دشمن شماره یکشون محسوب شدن. همه رو انگلک می کنن و از همه انتظار یاری دارن.بهتره خود اعضای این گروه (فمینیست های بزرگ) بیان روش و نگرششون رو تغییر بدن.
    من در کامنت قبلی هم عرض کردم. به سهم و زعم خودم  آنچه که باید و یا شاید بیش از آنچه باید انجام دادم مشغول هستم. مهم نیست کی هستم و چه می کنم. اما فعالم. اول فکر می کردم در یک جبهه (در برابر خودخواهی و زورگویی مردها)  مشغول نبرم. بعد فهمدیم باید در برابر زنانی که برام مهم هستن هم باید بایستم.

  • عادل

    فمینیسم هیچگاه به دنبال برابری حقوق زن و مرد نبوده. فمینیسم تنها به دنبال توانمند سازی زنان است و در این راه حتی حاضر است چشم بر روی تضییع حقوق مردان ببندد و حتی در مواردی اگر لازم ببیند پا روی حقوق آنها بگذارد. چگونه از جنبشی که حتی اسمش برگرفته از زنان است انتظار دارید که توجهی به حقوق مردان داشته باشد؟! کسی که واقعا به دنبال برابری جنسیتی باشد خود را برابری خواه می نامد نه فمینیست.

    • رضا

      عادل جان دقیقا درست میگی ،اول اینکه ماهیت این سایت که با نام مرد اومده فمینیستیه!دوم برطبق اون چیزی که نیچه می گفت و به نظرمن این حقیقی ترین حقیقت هستش بحث قدرت است ،همه به دنبال قدرتمندتر شدن هستن !درهمه جای هستی درهر زمانی چه حال و چه آینده !ولی هم اکنون که سیستم لیبرالیزم به دنبال جا انداختن فمنیزم دردنیا هست به این نام که حق زنها خورده شده در طول تاریخ که دروغی بیش نیست !و برای این قضیه دنبال مخفی نگه داشتن این اصل قدرت هستند و میگن توهم جنسیتی !اصلاازکجا معلوم که شما فمنیستها توهم جنسیتی نداشته باشید !ازکجا معلوم که شما راست می گید !اینطور که اینا دارن از بچگی آموزش می دن که به اصلاح برابری جنسیتی بیارن و دراصل مردها رو ضعیف کنند ،حتی از گذشته هم که به قول خودشون مردها حق خوری کردند بدتر دارن کارمی کنند و در گذشته اصلا این بحثها نبود که این چینین سیستماتیک یک جنس برجنس دیگه برتری داده شه و اینا الان صد برابرگذشته دارن تنفس مصنوعی به جریان دروغین فمنیسم میدن !همه تودنیا میگن اون حرفی که ما می زنیم درسته ودیگران اشتباه می کنند و هرکی قوی ترباشه حرفش رو به کرسی می شینه !مگه میشه همه با هم یکی باشند به ادیان گیرمی دن که شما دارید همه رو با هم یکسان می کنید و همه باید مسلمان یا مسیحی باشند بعد تو بحث برابری و همسانی جنسیتی این قضیه حقه و تعصب و تحجرنیست !

  • امیرکبیری

    بله، دقیقاً این فیلم اصلاً فیلم فمینیستی نبود. بلکه نقدی بود بر رواج بسیار منحرف و ناصحیح فمینیزم.

  • آراد افشار

    دوستان خوبم هدف این فیلم نشان دادن شمایل کاریکاتور گونه از فمینیسم آن هم از نوع و سبک و سیاق ایرانی شده اش است که شما اصلا به آن توجه نکردید و دنبال تعاریفی می‌روید که همه می‌دانند و می‌دانیم و اظهر من الشمس است!