آسمان کم عمق این روزهای سینمای ایران

Aseman-Zarde-Kam-Omgh-Movie-Poster-02تازه هفت سالم شده بود که سکته کرد و مُرد. همیشه توی ذهنش یک داستان مهیج یا یک خاطره از دوران جوانی‌اش حاضر و آماده داشت. پدربزرگ با داستان‌هایش ما  بچه‌ها را به سفری خیال‌انگیز می‌برد که دل کندن از آن گاهی اوقات بسیار سخت می‌شد. وقتی که مرد گریه نکردم. خیلی از بچه‌ها مثل من هنوز توی داستان‌هایش غرق بودیم. مدت‌ها در ذهن خیلی از ما زنده بود و رفتنش داستانی که بزودی باید تمام می‌شد. بعضی اوقات فکر می‌کنم شاید از آخرین رؤیایی که پدربزرگ برایم ساخته بود هرگز بیدار نشدم.

هنوز به عادت دوران کودکی‌ام تا در واقعیت راهم به بن‌بست می‌خورد، راه خیال را پیش می‌گیرم و این کار آرامش خاصی به من می‌دهد. پدربزرگ به خوبی یادم داد تا با چشمان باز هم در خیالاتم غوطه‌ور ‌شوم و امروز از رؤیایی برگشتم که بهرام توکلی فیلمساز ساخته بود. رویایی به نام «آسمان زرد کم عمق».

از همان ابتدای فیلم با رؤیای امین همراه می‌شویم و این موضوع تا به انتها ما را در این شک نگاه می‌دارد که آنچه اتفاق افتاده تخیلات امین هستند یا ریشه در واقعیت دارند؟ شخصیت‌های فیلم یعنی امین و احسان و غزل عاجز از روبه رو شدن با واقعیت بیرونی برای فرار از جبر تقدیر خیالپردازی می‌کنند و واقعیتی ذهنی می‌سازند و بیننده را همچون خودشان در تفکیک خیال از واقعیت دچار مشکل می‌کنند .

آسمان کم عمق این روزهای سینمای ایران و سقف کوتاهش به حضور امثال توکلی‌ها نیاز دارد تا با نگاه عمیق شان سقفی به بلندای آسمان بسازند. بهرام توکلی با نشانه های مخصوص خودش رنگ و بوی خاصی به تصویر می‌بخشد و موزیک علیزاده جادویی‌ترش می‌کند.

توکلی از «پابرهنه تا بهشت» گرفته تا «پرسه در مه» و «اینجا بدون من» سینمای خودش را قوام بخشیده و حالا با «آسمان زرد کم عمق» اعتلایش را به نمایش گذارده است. ا گرچه با مقایسه کارهای او از نظر نویسندگی و شخصیت پردازی‌های نابش و کارگردانی خاص او، به این نتیجه می‌رسم که توکلی از همان ابتدای کار در اوج بوده است و در واقع این حرف او را که گفته بود: «سینمای من هنوز جدی نیست» را نباید هیچگاه جدی گرفت!

More from آراد افشار

پدر، مادر، شما متهمید

خانۀ پدری‌ام پر از بچه‌های قد و نیم قد عموی کوچک و...
بیشتر بخوان
  • iman

    بسیار زیبا در مورد فیلم نوشته بودید. نمونه کار شما را در هیچ جای کارهای راجع به سینما ندیدم. در موارد قبلی نظر بعضی ها را خوانده بودم که ایراد پرفته بودند که نقد حرفه ای می خواهند و این نقد فنی نیست. همان بسیاری فرق نقد و ریویو را نمی دانند و کورکورانه نظر می دهند. شما به کار خودت ادامه بده.
    از سایت متفاوت مرد روز هم خواهش دارم که کارهای بیشری را از این نویسنده منتشر کند.
    ممنون

    • iman

      فراموش کردم بگویم که زیبا ترین کار شما را متنتان در مورد سینمای دهنمکی می دانم