در ۱۳۲ کشور جهان، اوج غمگینی در ۴۷.۲ سالگی است

خیلی ها یکدفعه فرو می ریزند و بسیاری هم قدم به قدم به غمگین ترین روزهای عمر خود نزدیک می شوند ولی در مجموع دو ماه بعد از ۴۷ سالگی، ناگوارترین روزهای زندگی اکثر بشر خواهد بود.

بر اساس تحقیقات بنیاد بهزیستی امریکا و محققین اقتصاد دان انگلیسی، فرقی نمی کند که حقوق ماهانه تان بالا باشد یا در سرزمین فقیری زندگی می کنید چون وقتی آدمها به سن ۴۷.۲ می رسند اغلب شان حال و روزشان، ناخوش تر از همیشه است.

خوشبختانه این مسیر سقوط شادی ادامه نمی یابد و در بسیاری موارد افراد در دهه  ۵۰ و حتی ۶۰ سالگی، دوباره شادی و آرامش بیشتری پیدا می کند.

یکی از دلایل اصلی غمگینی اکثریت افراد در این سن مشخص را ارثیه بشری می دانند. اتفاق ژنیتیکی که به گفته محققین در سایر حیوانات اجتماعی هم ثبت شده است. برای مثال شمپانزه ها و اورانگوتان ها هم در میانه عمرشان یعنی ۳۰ سالگی، غمگین تر از همیشه هستند.

دلیل عمومی بعدی مربوط می شود به اوجگیری نگرانی های زندگی و شغل و خانواده و فرزندان  در این سن مشخص چون آدمها در می یابند که وقت زیادی برای حل مشکلات اساسی شان نمانده است. بویژه اینکه شاهد ضعف اراده و افت فیزیکی و روحی  خودشان هم خواهند بود.

 

آدرس مقالات  بیشتر در این زمینه

https://www.telegraph.co.uk/news/2020/01/13/mid-life-crisis-real-study-suggests-economist-pinpoints-age/

https://www.theguardian.com/lifeandstyle/shortcuts/2020/jan/14/are-you-really-at-your-most-miserable-at-47-years-old

https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-01-13/middle-age-misery-peaks-at-age-of-47-2-economist-says