افزایش سن برابر است با کاهش دوستان

وقتی جوان هستیم دوستی نقش اساسی در زندگی ما دارد ولی هر چه مسن تر می شویم با اینکه نیاز به دوست بر قوت خودش باقی است از تعداد دوستان کاسته می شود.

Mohammad Roodgoli – Iranian Men
Mohammad Roodgoli – Iranian Men

آدم ها حساس تر از گذشته شده اند. حریم شخصی و لحظات خصوصی شان بیشتر شده است. تفریحات فردی و گذراندن اوقات طولانی روزانه با تلفن و اینترنت باعث شده است آدم ها نگرانی کمتری نسبت به تنها بودن داشته باشند. ضمن آنکه آدم های زیادی در خانواده های تک فرزندی بزگ می شوند و میل و عادت به شلوغی ندارند.

تعریف دوست در دنیای جدید کمی فرق کرده است. این روزها انسان هایی که تنها زندگی می کنند بیشتر شده اند، از خانواده و فامیل دور هستند و برای همین، ضرورت داشتن دوست بیشتر می شود. اما به همان نسبت، سلیقه و وسواس در نحوه انتخاب یک دوست نیز کاملا تغییر کرده است.

در کودکی، دوستی یعنی یکی باشد که تفریح و بازی کنیم. در نوجوانی صمیمت و حمایت از همدیگر اصل است … بدی دوستی در نوجوانی ناپایدار بودنش است چون شخصیت ها و خصلت ها عوض می شود. نوجوانی، مرحله شکل گیری هویت است و دوران خوبی برای اعتماد و آموختن تجربیات از طریق دوستی ها است.

اولِ جوانی، بهترین دوران دوستی بین افراد است. آدم ها از اعتماد به نفس بیشتری برخوردارند و تقریبا می دانند چه چیزهایی برای شان جالب و مهم است. بر اساس آمار، افراد بین ۲۰ تا ۲۴ ساله بیشتر از هر دوره ای با دوستان خود وقت می گذرانند.

اولین تراژدی مربوط به تجربه دوستی در پایان دوران جوانی اتفاق می افتد وقتی که عملا برای دوستانی که نقش مهمی در تصمیمات زندگی داشته اند وقت وجود ندارد.

از میانسالی به بعد، وقت برای دوستان مدام کمیاب می شود. همه افراد، مشغول اصلی فرعی کردن ماجراهای زندگی خود هستند. ازدواج باعث بیشترین ریزش در تعداد دوستان است. عروسی ها در حقیقت محل آخرین گردهم ایی دوستانِ عروس و داماد است. .

،نگهداری و  ماندگاری دوستی دو شرط اساسی دارد. اینکه چقدر قدرت گفتگوی صمیمی پرورده شده است و دیگر اینکه چقدر نسبت به هم احساس تعهد و حمایت دارند.

از میانسالی به بعد دوستی ها بستگی به شرایط افراد دارد. به مسئولیت های زندگی، شغل و فرزندان…

در دوران بازنشستگی و شروع کهولت سن، میل و انگیزه برای یافتن دوست جدید کم می شود چون انرژی، تحمل و حوصله کافی برای ایجاد یک دوست خوب موجود نیست.

آدمها با افزایش سن شان به طور طبیعی و خیلی آرام، ناگزیرند شاهد کاهش دوستان شان باشند. مریضی ها و حتی مرگ و میر از تعداد دوستان بسیار قدیمی می کاهد. با این وجود نیاز به دوست، معاشرت، اعتماد و پشتیبانی معنوی از همدیگر، همیشه در زندگی افراد پابرجا خواهد ماند.

 

How Friendships Change in Adulthood

http://www.theatlantic.com/health/archive/2015/10/how-friendships-change-over-time-in-adulthood/411466/

More from ترجمه‌ی محمد رادفر

توجیهات یک فیلسوف در باره زشتن بودن

از فیلسوف سوئیسی آلن دِباتن و روزنامه فلسفی ای که راه انداخته است...
بیشتر بخوان