نامه ای برای تو

مدتی است عادت کرده ام که هر روز یک قطعه ادبی را بر اساس حال و حس خودم انتخاب کنم و سعی کنم توجه خودم را و اگر فرصت کردم تاملم را معطوف آن کنم. فصل های سال به سرعتِ عوض شدن مدل های کامپیوتری در حال گذار از ما است. این درنگ کوتاه کمی و فقط کمی شاید از سرعتش بکاهد. حالا خوشحالم که این تلنگر های روزانه ام را با شما سهیم می شوم. غزال

قیصر امین پور

این ترانه بوی نان نمی دهد
بوی حرف دیگران نمی دهد
سفره ی دلم دوباره باز شد
سفره ای که بوی نان نمی دهد
نامه ای که ساده وصمیمی است
بوی شعر و داستان نمی دهد :
… با سلام و آرزوی طول عمر
که زمانه این زمان نمی دهد
کاش این زمانه زیر و رو شود
روی خوش به ما نشان نمی دهد
یک وجب زمین برای باغچه
یک دریچه آسمان نمی دهد
وسعتی به قدر جای ما دو تن
گر زمین دهد ، زمان نمی دهد
فرصتی برای دوست داشتن
نوبتی به عاشقان نمی دهد
هیچ کس برایت از صمیم دل
دست دوستی تکان نمی دهد
هیچ کس به غیر ناسزا تو را
هدیه ای به رایگان نمی دهد
کس ز فرط های و هوی گرگ و میش
دل به هی هی شبان نمی دهد
جز دلت که قطره ای است بی کران
کس نشان ز بیکران نمی دهد
عشق نام بی نشانه است و کس
نام دیگری بدان نمی دهد
جز تو هیچ میزبان مهربان
نان و گل به میهمان نمی دهد
نا امیدم از زمین و از زمان
پاسخم نه این ، نه آن … نمی دهد
پاره های این دل شکسته را
گریه هم دوباره جان نمی دهد
خواستم که با تو درد دل کنم
گریه ام ولی امان نمی دهد …

 

 

More from غزال تشکر

مردی که نمی شناسم

گراناز موسوی  را با صفت خستگی ناپذیر می شناسم. از 17 سالگی...
بیشتر بخوان