عینکو – ماجرای من و مرده ها

گاهی این شبهه از دیدن کارهای زهرا فخرایی ایجاد میشود که انگار از یک تمدن غیر زمینی پرت یا تبعید شده به سیاره ما. یک طور دیگر است نحوه بیانش. خیلی ساده ولی همزمان خیلی انتزاعی است. یک نوع حساب و کتاب که خانواده ها و مدارس و فرهنگ جامعه یاد آدمها نمی دهند. شاید هم در یک بهشت گمشده زندگی می کند و گاهی یک شاخه گل سوغاتی می آورد… کارهایش از آدم مکث می طلبد.

me and dead people

قبلاً که به دیدنِ مرده ها می رفتم برایشان شمع روشن می کردم. آنقدر کنارشان می نشستم که شمع می سوخت، آفتاب غروب می کرد و وقتی می خواستم به خانه برگردم چشمم نمی دید. از دستِ مرده ها کلافه شده بودم و دیگر نمی خواستم به دیدنشان بروم. فانوسی پیدا کردم و شروع کردم به قدم زدن. مطمئن شده بودم به مرده ها خوش می گذرد و با هیچ شمعی حاضر نیستند دنیای زنده ها را ببینند، پس بیخیالشان شدم و بقیه شمع هایم را هدر ندادم و نااُمید از زنده شدنِ مرده ها، خوشحال بودم که راهم روشن است.

عینکو - انتشارات حوض نقره عینکو- زهرا فخرایی – انتشارات حوض نقره – پایین تر از تجریش، باغ فردوس، موزه سینما، کتابفروشی حوض نقره
More from زهرا فخرایی

عینکو – نجات دهنده در آسمان است

خواب دیدم زندانی شده ایم. من بودم و تو. مرغ و خروس...
بیشتر بخوان
  • بهزاد

    شما مجله ی آقایون هستید یا بلندگوی چرندیات فمنیستی؟
    این چه کلی گویی های توهین آمیزی هست که پخش می کنیید؟ واقعا براتون متاسفم .