بالاخره روزی میرسه که همه شهروندای ایران فرصت بر کرسی نشوندن حق رای شون رو پیدا میکنن.
بالاخره دمکراسی ساده و تجربه شده تو دنیا، برای بهروزی و تحول مدام کشور شکل میگیره.
بالاخره روزی میرسه که مدیریت کشور به کسانی سپرده میشه که رای بیشتر رو آورده و موقتا برای ۴ تا ۸ سال شیوه بهروزی خودش رو دنبال کنه. بعد از آن هم، دوباره مردم آن لحظه جامعه بزرگ ایران تصمیم می گیرند دوباره چه حزب و روشی رو موقتا مدیر کشور قرار بدهند.
بالاخره فرصت آزمون و خطا رو شهروندان جامعه کسب می کنن و برای اولین بار یک فرصت جانانه به دمکراسی بدون هیچ اما و اگر داده میشه.
