ج. ا بارها نشان داد که نمی تواند از پس فشار اقتصادی و اجتماعی ناشی از سیاست های بحرانساز و فاسد خودش بر آید. در دوره احمدی نژاد با اینکه حدود ۹۰۰ میلیارد دلار نفت به جهان فروخته بود هر یک دلار هزار تومان قیمت داشت ولی وقتی که می رفت هر دلار به سه هزار تومان رسیده بود.
ج. ا فکر می کند با افزایش فقر عمومی در قدم اول می تواند وضعیتی شبیه کرده شمالی برای مردم ایران تدارک ببیند ضمن اینکه امیدوار است با سیستم سرکوب حتی در سطح قتل عام مردم، تسلطش بر مردم ایران را وحشیانه ادامه دهد.
تنها امید ج. ا تبدیل کامل ایران به کره شمالی اسلامی خواهد بود. امیدی واهی و غیرممکن، چون مردم ایران با مردم شدیدا کنترل شده و شدیدا محروم نگاه داشته شده کره شمالی فرق اساسی دارند.
مردم ایران از بیش از ۷۰ سال پیش، وضعیت زندگی خود را با سایر کشورها مقایسه می کنند. با آمدن ماهواره ها و بعد ایننرنت چشم و گوش و قدرت ذهن انتقادی مردم ایران مدام گسترش یافت. تغییرات و تاثیراتی که متاسفانه برای مردم کره شمالی اصلا صورت نگرفت.
دوران پهلوی بویژه در ۲۰ سال آخر حکومت شاه، به خاطر درآمد فراوان نفت و تغییرات وسیع اجتماع، بخش بزرگی از مردم با شیوه زندگی طبقه متوسط، آشنا شدند. دهها هزار تحصیلکرده از خارج برمیگشتند و با خود ارزش های اشنای جهان معاصر را می آوردند. شرکت های بزرگ تولیدی خصوصی نظیر ارج، برق لامع، مینو و … ایجاد شدند که تجربه صدور کالاها به بخش زیادی از همسایگان و اروپای شرقی داشتند.
مدارس و آموزش عالیه به شیوه های مدرن تر به شکل وسیعتری توسط مردم شهرها و حتی روستاها تجربه شد. بازار جدید و مدرن نظیر تولید و پخش کفش ملی تا فروشگاه های زنجیره ایی هم باعث افزایش قدرت خرید مردم و گسترش فرهنگ مصرف بشود.
هیچکدام از همه تاثیرات و تغییرات جهانی در طی ۸۰ سال اخیر اصلا وارد زندگی مردم کره شمالی نشده است در حدی که عملا مردم این کشور مثل یک موزه تاریخی و اجتماعی نیمه اول قرن بیستم در جا زده شده اند
چ. ا نمی تواند تبدیل به کره شمالی شود چون مردم ایران تحمل زندگی اجتماعی و فرهنگی کره شمالی را نخواهند داشت حتی اگر از نظر اقتصادی کاملا فقیر بشوند.
