۱- ما فکر می کنیم احساسی که بروز می دهیم مربوط به وضعیت همان روز است در صورتی که ریشه هر واکنش یا حسی که امروز داریم برمی گردد به اتفاقات و شیوه رفتار و نحوه اندیشیدن خودمان در گذشته.
۲- ما گمان می کنیم احساس و رفتار دیگران نسبت به ما مربوط به شرایط و روحیه این لحظه آنها است. اما وقتی یک نفر به روی ما فریاد می کشد یا دروغ می گوید یا بی اعتنایی نشان می دهد به خاطرشناختی است که آنها در طی زمان از ما دارند.
۳- ما مدام به خودمان می قبولانیم که یک احساس قوی برای هر اتفاق یا تجربه باید داشته باشیم. فکر می کنیم که شغل سخت , ناراحت کننده داریم ولی یادمان میرود که مزایای این شغل بسیاری از مشکلات و ناراحتی های دیگر زندگی را جبران می کند.
۴- به خودمان در هر وضعیت و اتفاقی می گوییم من نباید می ترسیدم. نباید قبول می کردم. نباید کوتاه می آمدم … اما راه سالم برای روبرو شدن با احساسات این است که بگوییم این بهترین تصمیمی بود که در لحظه گرفتم. بعدها اگر ماجرا را مرور کنیم و به یک قضاوت متفاوت از رفتار خود از حادثه میرسیم.
