گرونی مملکت و ترفندهای ناگزیر مردم

می خواهید بدونید یه آدم معمولی با درآمد کمابیش ثابت معمولی چه کارا و گاهی زرنگی هایی رو به ناچار باید به خرج بده که بتونه گرونی و زندگی رو پیش ببره؟

اولا که با همه مصیبت و مرگ و میر وحشتناک کرونا، چند وقتیه که کرونا یه جورایی هزینه های زندگی رو آورده پایین … بچه ها مدرسه نمی رن …کلاس خاصی نمی رن، مهمونی ها کم شده، عروسی و جشن کم شده…

تقریبا همه افراد معمولی یه طوری روزگار میگذرونن ولی هر روز از روز قبل ندارتر میشن چون ارزش داشته هاشون کم میشه.

عده ای بیشتر کار میکنن. کمتر سفر میرن. ساده تر میپوشن. کمتر می خورند. سینما و تئاتر و تفریحات معمول رو میگذارند کنار…

عده ای هم رو به کلاه برداری، رشوه، ربا، کم کاری، کم گذاری، باند بازی، پارتی بازی، رانت خواری، حق یتیم خوری می اورند.

بازاری ها تقریبا بیشتر از نصف شون از گرونی هفتگی یه جورایی سود می برند. بخصوص اونها که اقلام خریدشون برای ماهها است. خیلی ها شون قبلا بارهاشون رو بستند و زمین و خونه و وسایل سودآور خریدند که دارند درامدش رو می خورند.

صاحبخونه ها هر سال حدود ۳۰ الی ۵۰ درصد درآمدشون از افزایش قیمت اجاره تهیه میشه. قشر صاحبخونه اینطوری حداقل حدود ۵ میلیون نفر هستند توی کشور… پول پیش رو هم می زنند به هزار کار و کمترینش این هست که می گذارند توی بانکهای اسلامی و ربای اش … که خودش یه درآمد سالانه هست.

طرفدارهای حکومت دست شون یه جورایی توی خزانه مملکته. دست بردن تو پروژه هّا و وام های ارزون و حتی بلاعوض بلدند بگیرند. چاق و چله هاشون پروژه های ساختمون و جاده و برج و مسجد و … می گیرند و خیلی ارزونتر میدهند به شرکت های که رابطه و ضابطه ایی با هزار فامیل مذهبی حکومت ندارند.

البته وضع سه چهار میلیون مذهبی بخصوص کوچیک ترها به خوبی سابق نیست چون درآمدهای نجومی دوران های فروش میلیونها بشکه در روز دیگه نیست که بریز و بپاش های افسانه ایی یه گوشه اش به اونها برسه…

متاسفانه از همه فقیرترها و بی پناه ترها بیشتر از بقیه می زنند به سیم آخر چون خیلی خیلی ناچارند. اغلب شون چاره ایی براشون نمی مونه که به کوچه های علی چپ کوچولو بزنند تا زندگی رو بچرخونن.

بعضی ها ریسک های خطرناک می کنند. کبد و کلیه فروشی و حتی فرزند فروشی و ازدواج فرزندان کم سن یا صیغه شدن زنان بی شوهر … خیلی ها می افتند توی فروش مواد مخدر در حد گذران زندگی یا اعتیادشون…

حداقل ۱۰ میلیون ایرونی توی یه نوع زاغه نشینی هستند بدون کمترین سرویس و توقع … یواشکی زندگی می کنند و قانون شکنی های ساده و اجاره ندادن یا اجاره خیلی کم به دادشون میرسه.

این مسیر حداقل ۱۵ سال گذشته است… کشور شده یه دلال خونه بزرگ درون یه بازار سیاه سراسری.

دلایل این فقر و گرونی مداوم دیگه گفتن نداره. تقریبا چوپون پشت کوه هم می دونه.

Written By
More from ناشناس

دوستی ما به خاطر عشق، از دست رفت

با دختری همسن خودم از سال اول دانشگاه رفتن مان، دوست هستم....
بیشتر بخوان