به دو دلیل پیش دخترها راحتم

من از ۱۲سالگی مثل بقیه پسرهای دور و بر، فکر و ذکرم دخترها بودند. ولی مسیر من با اغلب پسرها از همون مدرسه راهنمایی و دبیرستان فرق داشت.

۱- همونقدر که میل جنسی خودم را می شناسم و اون رو بد نمی دونم می تونم ببینم دخترها هم مثل من این نیاز رو دارند و احساس بدی بهشون ندارم.

این باعث می شد که نه خجالت بکشم و نه احساس شرم و گناه داشته باشم. برا همین خیلی راحت با دختری که خوشم بیاد اگه بینم داره نخ میده حرف میزنم.

۲ – به دخترها دروغ نمی گم. کلک نمی زنم. فکر نمی کردم بی شعورند و قراره مخ بزنم که شلوارشون را بکشم پایین و بعد انگار که فتح شون کردم بگذارم در برم.

دنبال دخترهای ذلیل و تو سری خورده و دخترهایی که از سکس برای باج گیری سو استفاده می کردند یا سکس رو گناه می دونستند هم نبودم. اونها حتی قابل دسترس تر بودند ولی نمی رفتم طرف شون چون گیر می دادند و اذیت می کردند.

من جذب دخترایی می شدم که می دونستند چی می خواهند. به نظر من خیلی از دخترهای ایرانی اینطوری هستند. ولی چون به اندازه کافی پسری دور و برشون نیست که تصور بد در باره شون نداشته باشه تنها می مانند. عین این اتفاق برای خیلی از پسرها هم می افته. آنها هم تنها می مانند.

این راه و مرام من است. نسخه ایی برای هیچ مردی نمی پیچم. ارادت.