هشت فکر مسموم که باید از آنها دوری کرد

 اشتباه چهارم – ای وای تنها هستم
 ما انسانها همیشه و در هر حالتی تنها هستیم. مجرد و متاهل ندارد، در هر وضعیتی، تنها هستیم. تنها به دنیا می آییم و تنها ترکش می کنیم. بنابر این بد نیست با خودمان راحت باشیم. 

اشتباه پنجم – همرنگ جماعت شو
 قواعد و سنت های عمومی جامعه روز به روز کهنه تر و غیرقابل تحمل تر می شود. همرنگ جماعت بودن و نرمال بودن باعث می شود مدام سلیقه شخصی و حس و حال و شعور خود را سرکوب کنیم.

اشتباه ششم – یار بی عیب
ما به دنبال معشوقه بی عیب و از هر نظر کامل هستیم. اما واقعیت این است که هر کدام ما یک انسان کاملا متفاوتی با دیگران هستیم پس نمی توانیم یکی را بیابیم که اخلاق و رفتارش کاملا باب طبع ما باشد. ما اگر خیلی شانس بیاوریم شاید بتوانیم همسری بیابیم که بتوانیم در نزد او همچنان خودمان باشیم.

اشتباه هفتم – همه قصد ضربه زدن به من را دارند
بعضی از ما فکر کنیم اتفاقات و حوادث چیده می شود تا به ضرر ما تبدیل شوند. ما بهتر است مسائل را شخصی نکنیم. دنیا دور ما و برای ما نمی گردد.

اشتباه هشتم – تا ابد در این بن بست، گیر افتاده ام
فکر می کنیم زندگی ما همیشه مثل اوضاع بدی که در آن قرار داریم خواهد بود. ترس احاطه مان می کند و به این نتیجه می رسیم که از این وضعیت بیرون نخواهیم آمد. ولی طبیعت و این جهان بیکران مدام در معرض شانس و تصادف و ایجاد موقعیت جدید است … هیچ دلیلی هم وجود ندارد که همیشه اوضاع بد بماند.