انسان قرار نیست موجود نرمالی باشد

برای ما انسانها خیلی مهم است که فکر کنیم نرمال هستیم. ما موجودات اجتماعی هستیم و یک کشش غریزی و طبیعی همواره ما را به سمت همرنگ جماعت شدن می کشاند. کنجکاوی و کشش برای فرد عادی بودن، گاهی کمی مشکل آفرین می شود چون تصوری که از نرمال داریم با واقعیت همخوانی ندارد.

فرهنگ اجتماعی سعی کرده است تصویری از انسان به عنوان موجودی منظم، معقول و شسته رفته ارائه دهد. نرمال بودن وقتی مدام تبلیغ می شود اتفاقی می افتد این است که ما از خودمان  خشنود نخواهیم بود.

چون عملاهمه ما گاهی حسودیم. گاهی ترسو می شویم. همه ما حتما لحظاتی را به یاد داریم که خودخواه هم هستیم منافع شخصی خودمان خیلی مهم است. گاهی فرصت طلبی می کنیم و حتما دروغ هم می گوییم. ولی تربیت عمومی می گوید نباید اینگونه باشیم و این اعمال و احساسات نرمال نیست.

همه این پیشفرض ها که در جامعه در باره نرمال بودن وجود دارد در حقیقت برای کنترل تک تک ما است. اگر ذات نرمالی داشتیم ریسک نمی کردیم وایده های عجیب و متفاوت ابداع و کشف نمی کردیم.

نرمال بودن می تواند برعکس توقعی که جامعه بر بشر تحمیل می کند، سرکش و بدون ضبط و ربط هم باشد. شاید بد نیست مدام به خودمان یادآوری کنیم که بی قراری، سرگردانی و زیاده خواهی از خصوصیات اصلی انسان است.

 

On Being Very Normal

http://www.thebookoflife.org/on-being-very-normal/

 

More from سعید داورپناه

مغز ما واقعیت کنونی را می سازد

اجازه دهید نگاهی داشته باشیم به نظر « مارسلو گلیسر» استاد فیزیک و...
بیشتر بخوان