آنها که ضد جنگ هستند از جنگی که سپاه بدون اجازه مردم ایران با ابرقدرتها راه انداخته لذت می برند. همه دنیای آرمانی شان در رویای جنگ با امریکا و صهیونیسم خلاصه شده است.
لحظه ایی هم از خودشان نمی پرسند بهایش را مردم و ساختارهای کشور باید بپردازد.
آنها کوچکترین اهمیتی به قتل عام دهها هزار نفره مردم توسط سپاه نداده اند چون باور دارند که همه دهها هزار نفری که کشته شدند فریبخورده امریکا و صهیونیسم بودند.
تک تک افراد ضد جنگ برای کودکان میناب که در بمباران محوطه موشکی کنار مدرسه کشته شده اند اشک تمساح می ریزند.
ضد جنگ ها نمی خواهند ببینند که ساختن شهرهای موشکهای بالستیک سپاه از ۲۰ سال پیش در حال صرف صدها میلیارد دلار از ثروت مردم ایران بوده است ان هم وقتی که سطح فقر و بیکاری و گرانی کمر طبقه کارگر را شکسته است.
ضد جنگها اشاره ایی نمی کنند که سپاه با ارسال دهها هزار موشکی که به حزب الله و حماس و حوثی ها فرستاده که به اسرائیل شلیک کرده اند عملا زمینه ساز اصلی جنگ بوده است.
آنها نمی گویند که بعد از یک ماه حمله نظامی امریکا و اسرائیل و ۲۲ هزار نقطه ایی که بمباران شده، جمع تلفات جانی مردم ایران به اندازه ۲ ساعت قتل عامی که سپاه در دی ماه انجام داده هم نیست.
ضد جنگها عملا جنگ طلبان واقعی هستند چون اصلا نمی بینند که مردم ایران هیچ نقشی در ایجاد و شروع و ادامه جنگ نداشته اند.
