فروید و دو نوع تابوی اولیه

فروید معتقد است دو نوع تابوی اولیه وجود دارند که بنیان اولیه تمدن بشری را شکل داده اند. به نظر او ممنوعیت « پدر کشی» و  ممنوع شدن «سکس با اعضای خانواده» جهش بزرگی برای رشد شعور انسانی بوده است.

افراد قبایل اولیه که معمولا یک خانواده بزرگ بودند به کمک ایجاد توتم که نوعی وسیله تشخیص و تفاوت بود توانستند قبیله ها را از هم تفکیک کنند مثل قبیله ایی که کانگورو نشانه اش شد یا عقاب یا روباه … با این درک جدید از قبیله، اعضای اصلی خانواده توانستند برخلاف حیوانات، با همدیگر در درون خانواده سکس نداشته باشند و این شروع تمدن بشری بود.

تابوی دومی که فروید آن را متعلق به همه جوامع بشری می داند تابوی « پدرکشی» است. بحث این تابو خیلی مفصل است ولی تقریبا اغلب تمدن ها آن را در خود دارند.پدرکشی از نظر فروید، انتقام پسران از پدر قصی القلب و قدرتمند در دوران انسان نخستین بود .

پدر، پسرانش را از قبیله بیرون میراند تا غذا و زنان را در تصاحب داشته باشد. در افسانه ها و داستان های اسطوره ایی، پسران بر می گشتند و پدر را می کشتند و در یک جشن بزرگ، بدن پدرشان را می خوردند.

فروید می گوید اما احساس گناهی که فرزندان بشر قبایل اولیه از تابوی پدرکشی داشتند آنها را به تصور داشتن خدایان پدرگونه سوق داد. چون اکثر مذهب و خدایانی که بشر به آنها ایمان آورد تجسم پدری هستند که هر فرد در زندگی دارد.

فروید براین اساس بود که دو تابوی زنا با محارم و پدرکشی را پایه و اساس تمدن بشر ارزیابی می کند. ناگفته نماند که بخش بزرگی از روانشناسی اجتماعی فروید با انتقاد وسیع روبرو شده است.

اما بخشی از منتقدین می گویند نکته ماندگار در نگاه فروید این است که هرچه بشر به لحاظ اجتماعی و توسعه تکنولوژی، وضعیت زندگی اش کمی بهتر می شد از رفتارهای حیوانی و غریزی هم فاصله می گرفت. بشر این ممنوعیت ها و تابوها را با وضع قوانین اخلاقی و مذهبی، عملی می ساخت.

More from ونداد زمانی

تاریخِ تعریف و تشخیص دیوانگی در غرب

در طول تاریخ تمدن انسانی، تعریف عمومی دیوانگی مدام در حال تغییر بوده...
بیشتر بخوان