میرحسین موسوی آخرین شانس جمهوری اسلامی

میرحسین موسوی آخرین شانس جمهوری اسلامی است. او، هم شجاعت شاپور بختیار را دارد و هم صداقت و آشتی جویی نلسون ماندلا…

بختیار یک نشانه بزرگ از کوتاه آمدن شاه در برابر مردم و اعتراض عمومی شان بود. آزادی و بازگشت موسوی به حق ریاست جمهموری که از وی غصب شده است نشانه آشکاری از سرکشیدن یک جام زهر دیگر است که انحصارطلبان باید سر بکشند.

نلسون ماندلا نیز نمادی از صبوری و بخصوص، آشتی و دوری از نفرت و انتقام است. موسوی نیز عملا نشان داد که سمبل صبوری و نجابت و احترام و  گذشت است.

مردم ایران تبدار و عصبی و اذیت شده هستند و همه نوع خاستگاه متنوع و متفاوت را در شعارهای اخیرشان می بینیم. هم شاه می خواهند هم به روحانی و عدم پایبندی به قول هایش می تازند و هم به قدرت اصلی در این حکومت، اعتراض می کنند.

به نظر می رسد در حال حاضر آلترناتیو درستی برای جمعیت بزرگ شهروندان طبقه متوسط و اقشار وسیع بیکاران و فقیران و … وجود ندارد.

احزاب هم که نماینده اقشار و صنف های مختلف جامعه هستند اجازه رشد نیافته اند. رسانه ها هم قدرت و آزادی به بحث کشیدن بحران های واقعی کشور را ندارند.

به نظر محدود من، با توجه به این شرایط، تنها کلید آشتی ممکن در این دوره، میرحسین موسوی است. قدرت مرکزی در ایران یعنی ولایت فقیه و سپاه پاسداران بهتر است دندان به جیگر بگیرند و به سلامت و صداقت موسوی اعتماد کنند وگرنه سیلاب، همه شان را و حتی وطن را با خود خواهد برد.

More from ونداد زمانی

تخیلِ «هاروکی موراکامی» ادیب ژاپنی

منتقد معروف امریکایی سام اندرسن برای پنج روز به ژاپن می‌رود تا...
بیشتر بخوان