حکایت‌های امروزی

شش انگشتی و بیلاخ فرنگی

مردی بود که دست راستش شش انگشت داشت. او ناراحت بود که چرا دیگران در هر دست پنج انگشت دارند و او شش. ریشخند همسالان دوران کودکی در حلقومش گیر کرده بود. به اندازه‌ی تمام تالاب‌ها اشک فروخورده داشت. از خداوند ناراحت بود و گاهی کفران نعمت می‌کرد.  198621

روزی خودروی پیکان گوجه‌ای رنگش را در کنار بوستان لاله‌ی تهران متوقف کرد و پیاده شد. در پارک بر روی نیمکتی نشست و سیگارش را گیراند و رو به آسمان گفت: «خدایا! چیزی که زیادش خوب است، بی گمان انگشت نیست»!

در احوال خود غوطه‌ور بود که پیری پشمینه‌پوش کنارش نشست. دقیقه‌ای گذشت. پیر سکوت را شکاند و پرسید: «فرزندم، آیا در این شهر کسی را می‌شناسی که همزمان با دو انگشتِ دست راستش بیلاخ فرنگی به دیگران نشان دهد در حالی که چهار انگشت دیگرش را به کار نگیرد»؟

مرد شش انگشتی پاسخی نداد. اصلا گوش نداد که پاسخ دهد. پیرخرقه پوش دوباره پرسید: «آیا در این شهر کسی را می‌شناسی که چهار انگشت دست راستش را به کار نگیرد اما بتواند با دو انگشت بیلاخ فرنگی نشان دهد»؟

مرد باز هم جواب نداد. پیرمرد برخاست و در حالی که دور می‌شد گفت: «همه‌  مردم توانایی‌های خود را دست کم می‌گیرند. ما نهال‌های خداوندیم. چنار و بید همانند هم نیستند».

در یک آن مرد مانند برق گرفته‌ها از جا جهید. به دنبال پیرمرد گشت، اما پیرمرد در پشت درختان، آن سوی دستشویی همگانیِ پارک ناپدید شده بود.

مرد شش انگشتی در تب و تاب بود و تاکنون به توانایی خود نیندیشیده بود. او تنها کسی بود در شهر تهران که هم‌زمان می‌توانست با دو انگشت بیلاخ فرنگی نشان دهد در حالی که چهار انگشتش را جمع کرده است و یا در یک آن، چهار انگشتش را به کار نگیرد اما با دو انگشت بیلاخ فرنگی حواله کند. اشک در چشمانش حلقه زد و گفت:

خدا گر به حکمت ببندد دری           ز رحمت گشاید در دیگری    

مرد شش انگشتی پی برد که هیچ چیز بی حکمت نیست و هر پشه‌ای که بر سر خاشاک می‌جنبد، ورجه و وورجه کردنش دلیلی دارد.

به مردمانی اندیشید که به نظv در رفاه می زیستند ولی می دانست که هزاران مشکل و مرض دارند. مطمئن بود که خوشبخت‌ترین آدم دنیاست. با خودش گفت: «روی ماه خداوند را ببوس»!

 

More from عباس سلیمی آنگیل

کلاغ حلقه به پا – ۷

برای مرغ‌ عشق‌ها هم تشکر کرد و گفت بچه‌ها سرشان گرم شده...
بیشتر بخوان
  • عایرضا

    خیلی بی مزه و خنک بود 🙁

  • غزاله

    چطوری روتون شد اینو پست کنید؟ جدی! ؟

  • هادی

    این پست مدرن بود :))

  • سارا

    اگه بگم افتضاح بود بیخود نگفتم

  • kamran

    bullshit

  • م

    بسیار ضعیف

  • عبدالرضا

    از یکطرف خوشحالم که خواننده های شما توقع کارهای خوب از شما دارند و از طرف دیگر غمگین کننده است که زیبایی این نوشته را نتوانستند ببینند. لحن این نوشته به عمد از حکایت های متون ادبی و کلاسیک ایران گرته برداری کرده است. مشهورترین شان در این سبک سعدی و بوستان وی است. مثنوی مولوی هم سرشار است از این نوع متون تلفیقی شعر و قصه با مضامین اخلاقی و تربیتی.

    من این کار را دوست دارم و امیدوارم اقای سلیمی دلسرد نشود.

    • لیلی

      واقعا به خاطر همین یک نکته کوچک و پیش پا افتاده که اتفاقا خیلی ها در دنیای مجازی قبل از این نویسنده ازش طنزها ی متعدد درست کردن کافیه برای اینکه خوب باشه؟

  • مریم

    من فکر میکنم کسایی که نظر منفی دادن حکایت رو اشتباه فهمیدن. بابا داره انتقاد می کنه نه این که تایید کنه! اتفاقا طنزش جالبه.بیلاخ فرنگی!.

  • پلنگ زخمی

    نمی دونم چرا من رو یاد توپ مرواری از آثار صادق هدایت انداخت. شاید فرم روایت کردن قصه در هر دو شبیه به همه. هر دو روال تکراری قصه گفتن رو به تمسخر می گیره. قشنگ بود. سپاس