مسیح علینژاد فرزند ایران است

معمولا وقتی می خواهند از کسی به عنوان فرزند خلف ملت یا کشور نام ببرند، دنبال قهرمانان می گردند. موجوداتی تنومند که توانسته اند هیولاهایی بزرگتر از خودشان را فتیله پیچ کنند مثل تختی یا علی دایی. گاهی هم دانشمندی ژولیده و پریشان را نشان می دهند که توانسته زیر آخرین مولکول یک مولکول دیگر پیدا کند. مثل پروفسور حسابی یا مریم میرزاخانی.

من به این قهرمانان احترام می گذارم اما خودم، شیفته آنتاگونیست‌ها هستم . ضدقهرمانانی که کاری جز این ندارند که خواب دیگران را آشفته سازند.

معصومه علینژاد قمی نشان داد که می شود. او وجه زنانه روح آنتاگونیستی ایران معاصر است. این انسان تاثیرگذار از نوع  ضد قهرمانانی است که گمان نمی کنم وزنش بیش از پنجاه کیلو باشد. اما او فرزند ایران است.

مسیح علینژاد فرزندِ تمامی آن ناهنجاری هایی است که جامعه امروز ایران را چنین ملتهب کرده است. او بی شک قهرمان نیست اما مایه فتیلهِ بارانداز حریف را به دست آورده است. او پی برده است پاشه آشیل طرف مقابل کجاست.

او روزنامه نگاری است که تعریف و هدف مشخصی برای خودش یافته است. او موضوع حجاب اجباری را برگزید چون خودش هم درگیر آن بود. کشف حجابش در خارج کشور هم به شیوه خودش صورت گرفت. نرفت که در روز دوم با بیکینی ظاهر گردد. برایش طول کشید. مدتی با کلاه گشت. حتی کشف حجابش هم واقعی و زمینی و ذره به ذره صورت گرفت.

او تاثیر ریشه دار سنت را در بین زنان وطنش می شناسد. او ایمان دارد که حجاب اجباری، تحقیر زنان است. او رهبر نیست، راهگشا است. من در وجود او چیزی می بینم مثل جنبش زیپ های باز 1968 فرانسه. مثل هیپی های کمپ سانفرانسیسکو …

کار آنتاگونیست ها این نیست که خوشایند کسی باشند. اصلا. آنها فقط می خواهند خودشان باشند در تمام معنای معمولی که می تواند خود بودن داشته باشد.

به گمانم این چیزی است که جامعه جوان ایران، این روزها می خواهد و مسیح علینژاد ، دقیقا، ترجمان این خواست است. او یکی از فرزندان ایران است. مگر اینکه خود نخواهد و بخواهد که فقط فرزند پدر و مادرش باشد.

More from مرد روز

اختراع پشه منقرض کننده پشه ها

مالاریا سالانه نیم میلیون انسان و اکثرا کودکان را در افریقا به...
بیشتر بخوان