کارل یونگ: چرا شاد نیستیم

Carl-Young-520

کارل یونگ برای چندین سال از همکاران نزدیک فروید بود ولی برخلاف فروید معتقد نبود که موقعیت روحی و روانی ما فقط ناشی از تجربیات  دوران کودکی است. به نظر او، امید، آرزوها و اهداف آینده نیز، باعث شکل گیری هویت هر فرد می شود.

کارل یونگ با تاکید بیش از حد فروید در باره امیال و لذت های جنسی و نقش آن در رفتار و بیماری های افراد موافق نبود. فروید معتقد بود که ناخوداگاه ما ناشی از سرکوب امیال ممنوع ما است. به نظر یونگ، ناخوداگاه ما منبع خاطرات و ماجراهای سرکوب شده اجداد ما است.

نظرات فروید در جوامع بشری با کنجکاوی و علاقه بیشتری روبرو شد ولی یونگ این شانس را نداشت چون موضوعات مورد بحث او عرفان، معنویات و فلسفه نزدیک بود. اما بعضی نظرات کارل یونگ نظیر تقسیم بندی افراد به آدم های درون گرا و برونگرا، در روانشناسی معاصر مورد استفاده همگانی قرار می گیرد.

و اما شادی نهایی  

به نظر کارل یونگ، دلیل اصلی دست نیافتن بشر به شادی، این است که از روبرو شدن با تجربه و ایده جدید  پرهیز می کند. وی معتقد است بعد از طی دوران کودکی و نوجوانی، وقتی که به دنیای بزرگسالی قدم می نهیم دسترسی و استفاده از احساسات ناخودآگاه  برای ما محدود  می شود. به جای آن، حساب و کتاب های آگاهانه نقش اصلی را ایفا می کنند. انگار به بشر گفته می شود دنیا دیگر جای ابراز وجود بی غل و غش که از دل بر می خیزد نیست.      

یونگ معتقد است کودکی ما شبیه زندگی آدم و حوا در بهشت اولیه است که رفتار و حرکاتی طبیعی و معصومانه داشتند. آرام و بی نیاز بودند و طبیعتا شاد هم بودند. اما  گاز زدن میوه ممنوعهِ دانایی، باعث در هم شکستن معصومیت شان شد.

وقتی «ناخودآگاه» که منبع عظیمی از تجربیات و احساست مشترک بشری است از انسانها دریغ شود. وقتی یادگیری، ریسک پذیری و میل به تغییر، کاهش یابد، رسیدن به شعور و خردمندی هم کمتر نصیب افراد می شود.

جامعه به پول و شهرت و مقام، بهای بیشتری می دهد و همه ما در یک مسابقه خستگی ناپذیر، هر روز از ناخوداگاه فردی و جمعی که ایجاد کننده تعادل و دانایی است دور می شویم. و به همان نسبت، دسترسی به شادی و آرامش، مدام  سخت تر می شود.

 

Carl Jung’s “Stages Of Life”
http://www.philosophicalsociety.com/archives/Carl%20Jung’s%20Stages%20of%20Life.htm

http://www.simplypsychology.org/carl-jung.html

http://iheartintelligence.com/2015/10/28/carl-jung/

More from سعید داورپناه

مجله اکونومیست: کم شدن علاقه مردم ایران به مذهب

طبق قانون همه ساختمان های عمومی باید نمازخانه داشته باشند. اما سفر...
بیشتر بخوان