مهربان بودن با هر آنچه که هستیم

Self-Compassion1

یکی از بزرگترین  راهنمایی که این روزها به افراد می شود این است که اعتماد به نفس خودتان را افزایش دهید. به هر انتشاراتی سر بزنید لیست صدها و هزاران کتاب برای بالا بردن اعتماد به نفس  را شاهد خواهید بود. اصل و اساس اعتماد به نفس، افزایش احساس غرور به  شخصیت خودمان است. اما اجازه دهید به مجموعه جدیدی از تحقیقات روانشناسی اشاره کنیم که برای رفع مشکلات شخصیتی نظیر شرم، خجالت و احساس کمبود و ضعف به « مهربان بودن با هر آنچه که هستیم» بها می دهند.

اعتماد به نفس و شارژ بودن از احساس برتری در فرهنگ عمومی یک اصل اساسی برای موفق بودن شمرده می شود. گفته می شود حتما باید آدم خارق العاده ای باشیم اگر می خواهیم در کار و زندگی موفق باشیم.

با این حساب، افرادی که برای موفقیت و پیروزی های زندگی از اعتماد به نفس سود می برند مدام در وحشت به سر می برند که مبادا اشتباه  کنند. یا برای پوشاندن شکست به موفقیت های که داشتند فکر کنند و با تشدید حس غرور نسبت به خود، سعی کنند از این واقعیت فاصله بگیرند که انسانها همگی اشتباه می کنند.

بررسی های جدید نشان می دهد که اعتماد به نفس و تکرار مداوم اینکه من فرد قوی، موفق، مدیر، زحمت کش و با استعدادی هستم شاید به موفقیت افرادمنجر نشود. تحقیقاتی که نشان می دهد آدم های با اعتماد به نفس بالا، عملا زندگی سالمی ندارند. پس اگر «من خیلی خوبم و قوی هستم و خصوصیات خارق العاده دارم » راه حل یک هویتِ متعادل و موفق نیست برای رسیدن به توقعاتی که در زندگی داریم باید به چه چیزی تکیه کنیم؟

،بررسی های رفتارشناسانه جدید سعی کرده است به این واقعیت توجه کند که به جای ستودن اغراق آمیز توانایی های شخص (  Self-Esteem) به درک ساده و مهربان (  self-compassion) از هر آنچه که هستیم برسیم. به این تعبیر که به ضعف ها و قوت های خود اشنا باشیم و آن را یک مجموعه خاص بدانیم که فقط متعلق به ما است.

مهربانی و تحمل هر چه که به کمک در ذات، تربیت، تجربه و شعور ما یکچا گرد امده است به این معنا نیست که اتفاقات و فعالیت ها و شکست های مان را بها ندیدم و  خودمان را بدون هیچ سرزنشیف ببخشیم.

مهربانی و همدردی به هر آنچه که هستیم به ما اجازه می دهد واقعبینانه به این واقعیت نائل شویم که انسان هستیم و جایزالخطا… با تشخیص اشتباه پذیر بودن و محدودیت های که داریم به راحتی می توانیم اشتباهات دیگران را هم تحمل کنیم و سریع و بدبینانه به قضاوت دیگران ننشینیم.

مهربانی و پذیرش هویت واقعی و حتی شکننده خود، باعث می شود ما را از خودگول زنی و توقعات غیرواقعی خودمان و حتی دیگران بر حذر دارد.

گذشت و بخشش، افت و خیزهای زندگی ما را از مسئولیت مصون نمی کند. اعتراف به ضعف به این معنی نیست که چاره ای نداریم یا هدف سختکوشانه ای نداریم و بی خیال و الکی خوش هستیم. ما وقتی می پذیریم قابلیت اشتباه  و نارسایی داریم وقتی که همزمان این حقیقت را تاکید کنیم که جا برای بهتر شدن وجود دارد.

بخشیدن و درک هر آنچه که هستیم وسیله عاطفی پرقدرتی است چون حساب و کتابِ « منیت» و غرور فردی را از محاسبه خارج می کند. قانون طبیعت و زندگی می گوید که همه اشتباه خواهند کرد. افرادی که سرشار از اعتماد به نفس هستند تاثیری جز تشویش و سرخوردگی نصیب شان نمی شود ولی افرادی که درکِ مهربانی از وجود خطاکار خود دارند در برخورد با اشتباه، آمادگی ذهنی برای ترمیم و اصلاح خواهند داشت.

 

Forget Self-Esteem. You need self-compassion to succeed. Heidi Grant Halvorson Ph.D
https://www.psychologytoday.com/blog/the-science-success/201209/forget-self-esteem

Image Source
http://happierhuman.com/self-compassion/

https://web.telegram.org/#/im?p=@marderoozmedia

  • شاکی

    بابا دست کم این مطالبوتونو قبل از انتشار بدید دست یکی از یچه‌های دبستانی همکاری دوستی کسی ویرایش کنه، دست کم سروته جملات معلوم بشه. البته بعید می‌دونم کسی بتونه یه پاراگرافو بدون دردسر و هنگ کردن بفهمه. گند زدین با این مجله‌تون.

    • marderooz

      شاکی عزیز ممنون از توجه و انتقاد.
      ما بعد از 22 ساعت توانستیم امکان ویرایش این متن را به دست آوریم. در طی دو روز گذشته مشکلات فنی کمی سیستم کار ما را در هم ریخته است. خیلی ببخشید و ممنون.

  • ali p

    چیزی که یونگ در فرایند تفرد بهش اشاره داره.