غزاله علیزاده و شب های تهران

 غزاله علیزاده- علی مولانا - بیژن الهی- ناشناس
غزاله علیزاده – علی مولانا – بیژن الهی- ناشناس

داستان های غزاله علیزاده با نام‌های «خانه ادریسی‌ها» و «شب‌های تهران» توانستند دو یادگار مهم برای قصه فارسی معاصر به ارمغان  بیاورد. اولین هدیه او به داستان فارسی، نوشتن در باره طبقه «طبقه متوسط» ایران قبل از انقلاب است و دومین یادگاری که از خودش به جای گذاشت تعریف چند نوع عشق جدید ایرانی بود.

با وجود آنکه حدود 40 سال پیش، «طبقه متوسط» هنوز حضور گسترده و تعیین کننده‌ای در جامعه ایرانی نداشته است ولی تصویر پر نقش و نگار و چند لایه‌ای که غزاله علیزاده از سلیقه‌ها، احساسات و آلام روحی و شخصیتی این دو جوان طبقه متوسط ارائه کرده است گواهی‌دهنده‌ی ذهن آینده نگر او است.

در هر دو رمان «خانه ادریسی‌ها» و «شب‌های تهران» قهرمان اصلی هر دو داستان مردان جوانی هستند (بهزاد و وهاب) که بعد از مدتی زندگی در اروپا به ایران بازگشته‌اند. هر دوی شان از خصلت های منفی شهرنشینی نظیر یأس، پوچی و بی‌انگیزگی در رنج هستند.

در داستان « شب های تهران »، بهزاد نقاش و تازه از خارج برگشته فرصت می‌یابد تا به دو زن کاملا متفاوت یعنی نسترن و آسیه دل ببندد.  جانبه‌ی عشق زمینی ( و تشکیل خانواده) را نسترن برایش فراهم می کند. آسیه ولی در مقابل دختری است سرگشته و مدرن که با همه جذابیتش، تکلیفش با زندگی هنوز معلوم نیست.

بهزاد از سویی با تمام وجود در التهاب عشق ناآشنا و غیر عادی خود به آسیه غرق شده است و از سوی دیگر قادر به درک و پذیرش نوع رابطه‌ای که آسیه خواهان آن است نیست و به همین خاطر رابطه شان به شکست می انجامد.

نویسنده  داستان به بهزاد فرصت بازگشت به عشق پاک و سنتی را اهدا می‌کند. نسترن دختر جوان و زیبایی‌است که «آرزوهای بزرگ» ندارد و با وجود غیرعادی بودن و پریشانی مداوم بهزاد، او را خیلی دوست دارد.

اما متاسفانه جذابیت مدرن دو رمان غزاله علیزاده و تنش‌های عاشقانه‌ دو مجنون مدرنی که خلق کرده است بعد از مرگ نابهنگام نویسنده فرصت ابراز وجود و تحول در داستانی جدید را نمی یابد و به ناچار نیمه‌کاره می‌ماند.

More from ونداد زمانی

مادر بزرگ های گلشیفته فراهانی

فیلیپ راث یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان معاصرامریکا، ۱۲ سال پیش رمان کوتاهی...
بیشتر بخوان