یواشکی های مدنی در لهستان، امریکا و ایران

آزادی یواشکی زنان در ایران
آزادی یواشکی زنان در ایران

این روزها که تب آزادی های یواشکی در شبکه های اجتماعی داغ است و بی شک از همان طریق در سراسر ایران شناخته خواهد شد بد نیست از یک زاویه بسیار ساده نقش مثبت آن را مورد ارزیابی قرار دهیم. بویژه آنکه همزمان با گسترده شدن این شیطنت مدنی،  مخالفت ها و حتی تهمت ها نیز در باره آن از طرف راست و چپ افراطی شکل می گیرد.  به سهم خودم، دو نمونه کمابیش مشابه فعالیت مدنی را که در تاریخ معاصر اتفاق افتاده است بازگو می کنم.. تا قدر آزادی های یواشکی را بدانیم.

421px-Rosaparks

1- حدود 60 سال پیش Rosa Parks سمبل جنبش مدنی امریکا، به دستور راننده اتوبوس مبنی بر دادن صندلی خود به یک سفیدپوست اعتنا نکرد.

طبق قانون وقتی در بخش سفیدپوست نشینِ اتوبوس، جا برای نشستن نمانده باشد سیاهپوستانِ جدا نگه داشته شده باید جای شان را به مسافر سفیدپوست می دادند.

حرکت اعتراضی و بسیار ساده این زن جوان و انصرافش به واگذاری صندلی، باعث فراهم کردن توجه بین المللی برای جنبش مدنی سیاهان امریکا شد.

2 – قبل از فروپاشی بلوک شرق و در دوران مخالفت های مدنی لهستانی ها، به طور خودجوش حرکت جدیدی شروع شد که که در ذات خود یک شیطنت کودکانه به نظر می رسید.

ناراضیان، بدون هیچ اعلام از پیش ابراز شده، سعی کردند وقتی که کودکان شان را از مدارس ابتدایی یا کودکستان می گیرند شروع کنند به « خل بازی» … شیطنتی مدنی که توام با همبازی شدن، خندهpolish solidarity movement و جیغ و دادهای کودکانه بود.

 تقلید حرکات بچگانه در بطن خود یک دهن کجی آشکار بود به نظم و دیسیپلینی که در حقیقت سمبل اراده و ایدئولوژی سوسیالیسم دولتی بود.

پدران و مادران در پارکِ مدارس یا معابر عمومی، ادای بچه های خودشان را در می آوردند و به این بهانه توانستند حکومت نظامی که حق تجمع را سلب کرده بود به بازی گرفتند. مدتی طول کشید تا مسئولین حکومتی متوجه این حقه سراسری شوند و از تکرار آن جلوگیری کنند.


More from ونداد زمانی

کاریکاتور روز – ترامپ

ترامپ اگر با کارهای احمقانه اش زمین را از بین نبرد، باعث...
بیشتر بخوان
  • مسعود

    میخواهم فیسبوک را برایتان مثال بزنم.
    دختری را فرض کنید که یک صفحه در فیسبوک با نامی جعلی می سازد و در آن صفحه عکسهایی نیمه برهنه از خود را به نمایش میگذارد .
    این
    شخص با این که حداقل جوانب احیاط را رعایت کرده ، باز هم خود را برای
    بدترین اتفاق ممکن که دیده شدن این عکسها توسط خانواده اش باشد را مد نظر
    قرار داده.
    در بهترین حالت ممکن در صودت رخ دادن این اتفاق تذکر عصبی خوانواده و به طبع واکنش عصبی تر دختر جوان غیر قابل اجتناب است .

    در ادامه تصور بدترین حالت را به عهدهء مخاطبان این سایت میگذارم که مطمئنا” با خواندن مقاله های این سایت با تفکرات فمنییستی بمباران شده اند ، اما از آنان میخواهم که با توجه به شرایط فرهنگی ایران به عقل خود رجوع کنند.

    • سمخاییل

      نیمه‌برهنه‌ت رو کجای دلم بذارم!

  • زهرا

    اعتراض زن سیاه پوست یک آزادی یواشکی نبود. برعکس یک سرپیچی علنی از دستوری بود که ساختار سیاسی-فرهنگی یک جامعه رو هدف قرار داد علاوه بر این باید به یاد داشته باشیم که سرپیچی رزا پارکز با تظاهرات گسترده همراه شد که بی زاری از تبعیض آشکار نژادی رو علنی و به بحث روز تبدیل کرد که متاسفانه هیچ کدوم از اینها در مورد مسئله ی حجاب صورت نمی گیره.