آیا زوج های بدون فرزند خودخواه هستند

g9510.20_Childfree.Cover

مدتی پیش مجله تایم عکس رو جلد خود را به مقاله ایی در باره زوج هایی که فرزند ندارند و تجربه زندگی راحت ترو لذت بخش تری دارند اختصاص داده است. این مقاله به همراه  تصویری از یک زوج دراز کشیده در ساحل ارائه می شود که حتی مایوهای شان با هم همرنگ است و سرشار از آرامش و صلح هستند.

این مقاله با خود موج وسیعی از بحث و گفتگو را در رسانه های عمومی دامن زده است که بیشترشان لحن مخالفت دارند. رسانه های دست راستی و مذهبی به پایان اسفناک زندگی خودخواهانه زوج های بدون فرزن اشاره کردند. جمعی از اعتراضات سمت و سوی اقتصادی داشت و به ضرری که نداشتن بچه ایجاد می کند پرداختند.

طرفداران سبک زندگی بدون فرزند بر ادامه افزایش بی رویه جمعیت بشری تکیه می کنند و این حق را برای افراد مسئول و بویژه زوج های نگران آلودگی محیط زیست قائل می شوند که شاید خوب است آنها شیوه های جدید زندگی نظیر نداشتن فرزند و یا سرپرستی فرزندان یتیم را تجربه می کنند.

از دید اقتصادی عنوان شده است که هر چند مثلاً در امریکا بزرگ کردن فرزند حوالی 300 هزار دلار هزینه دارد ولی یک بزرگسال بین 4 تا 8 میلیون دلار به درآمد زایی کشور می افزاید. عده ایی نیز به مسیر هر چه پیر شدن جوامع غربی به عنوان نکته منفی در رشد جمعیت پرداختند و خطر از دست دادن قدرت خلاقیت و ریسک پذیری و رقابت در جامعه را به خاطر پیر شدن جامعه گوشزد کردند.

یکی از زیرک ترین دفاع ها در برابر ادعای محافظه کارانه ایی است که فقط سفیدپوستان طبقه متوسط و بدون فرزند را مورد طعنه و توهین قرار می دهند که چرا بچه نمی اورند. از دید این گروه، تجمل و لذت جویی زوج های مستقل و شاغل بدون فرزندِ که زندگی شان را وقف خود می کنند منفی و خودخواهانه است.

اعتراضی که به نسل جوان می شود و مدام مورد نکوهش قرار می گیرد این است که زوج های بدون فرزند « زن  و مرد واقعی نمی شوند» چون پدر  ومادر نمی شوند. بهانه مخالفین رفتارهای نسل های جدیدتر بشر این است که چون آنها به تجربه ِ  پدر و مادر شدن دست نمی یابند نمی توانند به یک هویت اصیل دست یابند

نکته جالب این است که در همین رسانه ها که به زنان و مردان سفید به خاطر بچه دار نبودن مورد حمله واقع می شود مقالات بسیاری منتشر می گردد که به تمسخر و انتقاد از زوج های بی پول ولی سیاهپوست و لاتین می پردازد که می خواهند تجربه پدر و مادر شدن داشته باشند.

 

Having It All Without Having Children

http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,2148636,00.html

Is Being Childfree Selfish? Debating Time Magazine’s Touchy New Issue

http://shine.yahoo.com/parenting/is-being-childfree-selfish–debating-time-magazine-s-touchy-new-issue-204219641.html

TIME Magazine asks: who needs kids, anyway?

http://www.lifesitenews.com/news/time-magazine-asks-who-needs-kids-anyway/

In our opinion: Time magazine’s deceptive fantasy of the child-free life

http://www.deseretnews.com/article/765635631/Time-Magazines-deceptive-fantasy-of-the-child-free-life.html?pg=all

More from سعید داورپناه

روباتی که تقلید نمی کند

یکی از فرضیه ها در مورد اینکه چرا آدم فضایی ها با...
بیشتر بخوان
  • علیرضا

    البته به نظر بنده هر زوجی باید بنا به مصلحت خودش تصمیم بگیره و ببینه تو چه حالتی لذت و آرامش بیشتری داره … من به شخصه با وضعیت موجود تو ایران فعلا ترجیح میدم بدون فرزند باشم …البته هنوز مامان بچه نیست که درباره بچه حرف بزنم 🙂 قراره هفته دیگه با دختر مورد علاقم برم صحبت کنم تا ببینم قبول میکنه که زندگی مشترکی رو شروع کنیم یا نه. من با چیزهایی که از اطرافیانم و هزینه های گزاف و دردسرهای زیاد بزرگ کردن بچه این نظر رو دادم

  • ali

    اشتباه بچه‌دار شدن که اکثریت مردم دنیا انجام می‌دهند

    معمولن کسی از افرادی که بچه دار شده‌اند نمی‌پرسد که چرا بچه‌دار شدید، چون این عملی عادی در جامعه می‌باشد و نُرم جامعه محسوب‌ می‌شود. اگر هم سوالی پرسیده شود معمولن یکی از جواب‌های زیر داده‌میشود. از افراد بی سواد تا افراد تحصیل کرده و فرهیخته و دین‌دار و بی‌دین.

    دلایل بچه‌دار شدن:

    1- خلاصی از دست گیرهای فک و فامیل

    2- بچه ها خیلی نازن!

    3- بچه داشتن مد شده.

    4- داداشم اینا دارن بچه دار می شن!

    5- بارداریهای ناخواسته و برنامه ریزی نشده.

    6- هرزنی آرزوی مادر شدن را دارد.

    7- به خاطرهمرنگی با دیگران و همانند آنان شدن، بچه دار می شویم.

    استفاده ابزاری از کودکان:

    8- طرز تلقی برخی از زوجین جوان آن است که با بچه دار شدن می توانند در جرگه بزرگسالان قرار بگیرند.

    9- کودک گامی برای رسیدن به اهداف و آرزوهای برآورده نشده والدین است.

    10- بچه وسیله ای برای فخر فروشی و کسب افتخار است.

    11- برخی به لحاظ خود بزرگ بینی و احساس برتری فکر می کنند بایستی با تولید مثل خود، نسل آینده را نیز تضمین کنند.

    12- اگر ما بچه دار شویم، او چه شکلی خواهد بود؟!!.

    13- بچه چراغ خانه و نمك زندگی است.

    14- دیگران نگویند: فلانی اجاق کور است.

    15- می خواهم بارداری و زایمان را تجربه کنم.

    16- فرزند، عصای دوران سالخوردگی است.

    17- ناممان را زنده نگه‌دارد.

    18- همسرم بچه می خواهد.

    19- بدون بچه، زندگی صفایی ندارد.

    20- ما خیلی بچه دوست داریم.

    21- می خواهیم والدینمان را به آرزوی نوه دارشدنشان برسانیم.

    22- قابلیت های زیستی خود را محک بزنیم .

    23- براي اينكه بايد روند تكامل رو طي كرد و بچه‌دار شدن هم در امتداد همين روند هست.

    24- مثل ديگر جانوران بايد توليد مثل كرد ديگه !

    نميشه كه خر و گاو و گوسفند و ميمون و سوسك و خرمگس ، توليد مثل كنند و اونوقت آدم‌ها توليد مثل نكنند.

    25- ترس از مردن و فنا شدن باعث ميشه كه بخواهم به نوعي ادامه‌ي خودم رو توي اين دنيا با بچه‌دار شدن بوجود بيارم.

    26- ما ناخواسته بچه‌دار شديم!

    27- خواست خدا بود ديگه!

    28- پس چي ؟ !! خوب مگه نبايد بچه‌دار شد؟ !!

    29- اگه بچه‌دار نشيم پس چي‌كار كنيم؟!

    30- خوب همه بعد از ازدواج كردن ، بچه‌دار مي‌شن ديگه مگه غير از اينه.

    31- افسردگی و آوردن بچه برای از بین بردن تنهایی به فرض اینکه این بچه من است و همدم من می‌شود.

    32- بابامون گفته ما تو زمين‌مون كارگر مي‌خواهيم. زودتر بايد زن بگيري و بچه‌دار بشي!!

    33- نمي‌دونيم . شد ديگه . ما فكر نمي‌كرديم دختره بچه‌دار بشه. اما شد. به درك . ما اينور و اونور خيلي از اين بچه‌ها داريم كه حتي نديديمشون.

    34- به خاطر اينكه ما آدم‌ها بايد حس پدر يا مادر شدن رو احساس كنيم چون حس خوب و زيبائي است.

    35- از روز اول و از زمان آدم و حوا تا به امروز همينطور بوده و ما هم بايد پيروي اين سنت باشيم .

    36- آرزوي هر پدر و مادري اينه كه عروسي بچه‌هاشون رو ببينن و بعد هم نوه‌هاشون رو ببينن و اگه جناب عزرائيل لطف بفرمايند و مهلت بيشتري به اونها بدهند ، بدشون نمياد كه نتيجه و نبيره‌هاشون رو هم ببينن، و وقتي كه ميونه اين همه آدم كه از خودشون بوجود آورده‌اند ميشينن، يه حس بزرگي و جالبي داره و خلاصه كلي خوش ميگذره!

    37- هر فرزند به مثابه ميخي از طلا مي‌باشد كه پايه‌هاي زندگي زناشويي را هرچه محكم‌تر به زمين مي‌كوبد و آن را پايدارتر مي‌سازد، و همه بانواني كه مي‌ترسند كه شوهرشان بر سر آنها هوو بياورد يا اينكه آنان را ترك كند يا اينكه خرجي ندهد يا غيره مي‌بايست به هر تعداد ممكنه بچه توليد كنند تا زندگي‌شان از هم نپاشد !

    38- به خاطر اينكه يه حس شيريني هست كه آدم يه موجود معصوم و بي گناه رو بغل كنه و در آغوش بگيره.

    39- خوب ما مردها دوست داريم تشكيل خانواده بدهيم و زن و بچه‌دار شيم و وقتي ميائيم خونه بچه‌هامون از سر وكولمون بالا برن و بگن : بابا برامون چي‌ خريدي؟ و زنمون بگه سفره انداختم بياين شام حاضره و ما بريم سر سفره و يه نگاهي بندازيم ببينيم كه دور اين سفره خانواده‌ي خودمون جمع هستند و ما هم رأس اين خانواده‌ هستيم و پدر خانواده به

    حساب ميائيم و خلاصه يه روز اگه بچه بوديم و به بابامون سر سفره نگاه مي‌كرديم و فكر مي‌كرديم آدم بزرگ شدن يعني اين، الان هم خودمون ديگه بزرگ شديم و خانواده‌دار.

    40 – ميدوني! ، اين بچه یدونست و تنها ، بهتره كه دوتا باشن تا درست بزرگ بشن.

    41- هر مرد بايد ازدواج كند و بعد هم پسري به دنيا بياورد تا نام فاميلش از بين نرود و ادامه پيدا كند!

    42- زندگي‌مون خيلي يكنواخت شده بود. دكتر روانشناس بهمون گفت كه اگه يه بچه بيارين خيلي براي روحيتون خوبه و به زندگي اميدوار ميشين و ما هم ديديم كه وضع ماليمون كه خيلي خوبه و خيلي هم دوست داريم يه پسر هم داشته باشيم.

    43- من آرزو داشتم بچه دار بشم مثل خیلی از زنهای دیگر و از همان دوران کودکی این آرزو در من بود.

    *******

    وقتی به این جواب‌ها نگاه می‌شود با اینکه شاید تصور شود که آن‌ها جواب‌های متفاوتی هستند، ولی همه آن‌ها در یک گروه قرار‌ می‌گیرند و آن خودخواهی دو انسان می‌باشد. تمام این دلایل تنها برای این می‌باشد که دو انسان این را می‌خواهند و این مسئله تنها از دید آن‌ها دیده می‌شود. مسئله ای که در مورد یک عمر چندین ساله‌ی یک انسان دیگر

    می باشد.

    چرا آدم‌ها بچه‌دار مي‌شن ؟

    چرا آدم به خودش اين اجازه رو میده كه از توانائيش در بوجود آوردن يك انسان و يك موجود زنده مثل خودش استفاده كنه و موجودي رو به دنيا بياره كه روح ، جان ، احساسات ، نيازها ، آينده و خيلي چيزهاي ديگه داره و بلاجبار باید حدود 80 سال زندگی کنه و با هزاران مسئله و شرایط در این دنیا رودررو بشه با وجود اینکه هیچ دخالت و انتخابی در آمدن به این زندگی نداشته!!؟

    آيا ما در مقابل جان‌هايي كه به دنيا مياريم مسئول نيستيم؟

    آيا ما بايد براي ارضاء اميال و عواطف و احساسات و نيازها و تكامل و غيره خودمان موجودي را به دنيا بياوريم يا اينكه سرنوشت اين موجود نيز اهميت دارد و اين تنها مسائل ما نيست كه مهم مي‌باشد.

    چقدر از این سرنوشت 80 ساله تحت کنترل ماست!!؟

    آيا بهتر نيست قبل از اينكه به فكر خلق موجودي ديگر مثل خودمان بيفتيم ، به اين سئوال جواب دهيم كه اصلا خودمان براي چه به دنيا آمديم و به كجا قرار است برويم؟

    آیا ما که متولد شدیم به اون پختگی فکری و روحی رسیدیم که حالا می خواهیم یه تولد دیگر رو باعث بشیم. تولد وجودی که برای خودش مستقل از وجود ماست و نه دنباله‌ي ما. او نیز برای خودش آرزوهای خودش را خواهد داشت.

    چرا آدم ها بچه‌دار ميشوند ؟‌

    اگر به این موضوع عمیق و منطقی فکر‌ کنید، آیا دلیلی جز نا آگاهی و خودخواهی و دلایل غیر انسانی در بچه‌دار شدن می‌یابید؟

    تمام مواردی که گفته شد را از دریچه دید کودکی که قرار است بدنیا بیاید ببینید، آیا بچه‌دار شدن به غیر از سود و منفعت و اسباب بازی و سرگرمی و احساسات واهی برای پدر و مادر، سودی برای خود آن بچه نیز دارد!!؟

    کودکی که بدنیا می‌آیند هیچ حق انتخابی ندارد. نه در محلی که بدنیا می‌آیند، نه در نوع پدر مادری که خواهد داشت، نه در اندازه امکانات، نه در رنگ پوست، نه در سلامتی و ضعف و نه حتی در اسم خود …. آیا این مایی که این موارد به دوش ماست از پس آن بر می‌آییم یا خودخواهی و اعتماد به نفس کاذب جلوی دید منطقی ما را گرفته است!!؟

    اگر در آینده فرزند شما از شما سوال کرد که به کدام حق مرا بوجود آورده‌اید آیا پاسخی جز هوا و هوس و خودخواهی و مسائل شخصی بین خود و همسر خود برای او دارید.

    آیا سلامت، اخلاق، انسانیت، رفاه، آرامش و ……. را می‌توانید برای کودک خود که باید بخواست شما در این دنیا زندگی کند در مدتی که در این دنیا مهمانی اجباری است را تضمین کنید؟

    در بهترین حالت:

    شاید به خود بگویید که من از این دنیا بسیار لذت برده‌ام و می‌برم و می خواهم آن را با شخصی به نام فرزند خود شریک کنم. آیا این باز اشتباه شما نیست که فکر این را نمی‌کنید که کودکی که به دنیا می‌آورید از نسل شما نیست و افکاری متفاوت دارد و از چیزی که شما لذت می‌برید لذت نمی‌برد و مکان و شرایطی را که برای شما ایده‌آل و مناسب و مایه خرسندی است را شاید کلن غیر قابل زندگی کردن بداند.

    طول عمر و زندگی زمان بسیار کوتاهیست که انسان اگر وقت خود در این زندگی را برای اصلاح و تکامل افکار، دید، منش و هر مورد انسانی دیگر بگذارد باز در پایان عمر نمی‌تواند ادعای تکامل کند. چطور همچین انسانی در قسمت ابتدایی زندگی خود با تمام بی تجربگی و خامی اقدام به بچه‌دار شدن می‌کند و اگوی تربیتی و اخلاقی انسانی دیگر می‌شود.

    بدنیا آمدن یک انسان در این دنیا هم باید از لحاظ انسانی (معنوی) و هم از لحاظ مادی بررسی شود.

    یعنی هر دوی این عوامل باید نقشی پر رنگ در زندگی شخص در این دنیا ایفا کند. اگر یکی از این دو عامل وجود نداشته باشد یا به اندازه 80 درصد چیزی که در این دنیا نمونه‌های آن وجود دارد نقش نداشته باشند بدنیا آمدن کودکی اشتباه می‌باشد.

    آیا کسی وجود دارد که بتواند این دو را تا آخر زندگی کسی که می‌خواهد بوجود بیارد تامین کند! بله این همان مسئولیتی هست که همه شانه از آن خالی می‌کنند و با خودخواهی تمام می‌گویند که این رسم روزگار است و ما تا سن بخصوصی وظیفه داریم و از آن به بعد او باید خود جلو برود، همان طور که پدران ما با ما اینگونه کردند.

    داشتن معنویت و انسانیت بدون سرمایه در این دنیا، جز زجر و ناراحتی به ارمغان نمی‌آورد.

    داشتن مادیات و سرمایه بدون معنویت در این دنیا، جز زندگی حیوانی و پوچ تنها بدنیا آمدن و خوردن و لذت بردن و مردن بدون فهمیدن و درک کردن به ارمغان نمی‌آورد.

    بعضی از افراد می‌گویند که نمی‌شود که! یعنی کره زمین از وجود انسان پاک بشه!

    در جواب باید گفت که شما اگر از پس زندگی چند ساله خود برآمدی و به انسانیت و شعور و تکامل خود افزودی و در این دنیا اعمال خوب و مثبت انجام دادی هنر کردی، کسی وظیفه خالی نبودن کره زمین بعد شما را به عهده شما نگذاشته که نگرانی و بعد از مرگت هم دسترسی به این خاک نداری پس وقت و فکر و انرژی خود را برای زمان حضورت در این دار فانی بگذار نه برای بعد از مرگت.

    نویسنده: علی

    • دلسوز

      “آیا ما که متولد شدیم به اون پختگی فکری و روحی رسیدیم که حالا می خواهیم یه تولد دیگر رو باعث بشیم.”

      متاسفانه اکثر زوج هایی که بچه دار می شن از لحاظ پختگی فکری در حد بسیار پایینی قرار دارند. خیلی از اونا هنوز درگیر کشمکش های درونی خودشون هستند که ناشی از تربیت اشتباه دوران بچگی آنها است. کاش خانواده ها بجای اینکه این همه هزینه و وقت جهت یک تعداد رسم و رسوم کاملا غیرضروری صرف می کنند، اندکی، و فقط اندکی به فکر آماده کردن فرزندانشون برای بر عهده گرفتن مسئولیت سنگین پدر یا مادر بودن باشند.

  • یاور

    به نظرم خیلی بهتر است اگر چنین تصمیمی را به خود «زوج» ها واگذار کنیم.

  • سارا

    اتفاقا خیلی هم تصمیم خوبـــــــــیه

  • shawn

    خودخواهی را زوجینی دارند که بدون توجه به شرایط مالی مناسب و تحلیل واقعی پایبندی زندگی خودشان و جهان پر از بی مهری امروز فرزند دار می گردند .