طفلک، سه‌ تا پسر داری؟

این روز‌ها هر کس می‌شنود که مادر سه‌ پسر هستم بیچاره و بدبخت خطابم می‌کند. جالب‌تر آنکه این احساسات را بیشتر و بیشتر از طرف آقایان دریافت می‌کنم.
پدر شوهرم مدام این اصطلاح ترکی‌ را تکرار می‌کرد که ترجمه‌اش می‌شود «پدر بی‌ دختر؛ پدر بی‌نمک!» پدر بزرگ دیگری که صاحب نوه دختری شده است در جمع ما همیشه به من یادآوری می‌کند که او در قدیم همیشه دلش پسر می‌خواسته و حالا می‌بیند که دختر خیلی‌ بیشتر به درد پدر و مادر می‌خورد.

از نسل قدیم که بگذریم، به نسل خودم می‌رسم که آقایان همه داغ‌ترین فمینیست‌ها شده‌اند و همه اصرار دارند که من بدنبال دختردار شدن سه‌ بچه آوردم ولی‌ متأسفانه همه پسر از آب در آمده!! و هر بار که پسر‌ها با شور و هیجان به بازی‌های پر سر و صدا مشغول می‌شوند، نگاه تاسف به من می‌رانند ومیگیند: «پسر این است دیگر!»

دوست عزیزی که سال‌ها بعد از یک پسر صاحب دختری شده مدام به من می‌گوید: «پسر‌ها حیوانند، ولی‌ دختر‌ها…» حتما منظورش این است که انسانند. بله زمانه عوض شده. نه‌ به آن موقع که پسر دار شدن آنقدر مهم بود که نوزادان دختر را زنده بگور می‌کردند که مبادا سهم غذای پسر‌ها کم شود. نه به این دوران تجدد که پسر داشتن تأسف همه را برمی‌ انگیزد.

اگر بدبختی پسردار شدن مربوط به شلوغ بودن و لطافت نداشتن پسرهاست باید بگویم من در بچگی‌ همه کار‌هایم پسرانه بود. دامن نمی‌پوشیدم، با پسر‌ها کشتی‌ می‌گرفتم و از خدایش بود که دختری از پسری شکایت کند تا دنبال آن پسر بدوم و حقش را کفّ دستش بگذارم!

وقتی‌ به شرّ و شور بچگی‌ فکر می‌کنم می‌بینم تبعیض بین پسر و دختر از آنجا شروع می‌شود که ازدختر بچه‌ها انتظار م یرود که هر چه زود‌تر شرّ و شور بچگی‌ را کنار بگذارند، ولی‌ پسر بچه‌ها طبیعتا می‌تواند این دوران را کش بدهند – آزادانه بدوند و فریاد بزنند و‌‌ رها باشند. به آن‌ها خرده می‌گیریم، ولی‌ می‌گوییم خوب پسر همین است دیگر. ولی‌ دختر‌ها را هر چه زود‌تر رام می‌کنیم.

قبلا به گوش دختر‌ها می‌خواندند که دختر خوب و پاک مثل پسر‌ها جفتک چهارکش نمی‌اندازد تا زود پا روی پا بیندازد و محجوب شود.
حالا به او می‌گویند تو بالغ‌تر از پسر‌ها هستی‌، بنشین کتاب بخوان، بحث فلسفی‌ کن، هنر بیافرین. وحشی بازی مال پسرهاست.
قبلا به اسم پاکی‌ و عفّت دختر‌ها را ساکت می‌کردیم، حالا به اسم انسان بودن و متمدن بود.

و من، مادر سه‌ پسر، همچنان که با پسر یازده ساله‌ام که هنوز بعضی‌ اوقات دستم را می‌کشد که با او کشتی‌ بگیرم، بی‌ مهابا در خاک غلت بزنم و لنگ و پاچه هوا کنم، به خودم می‌گویم، ‌ای کاش بگذارند دختر بچه‌ها هم رهائی «پسرانه» را بیشتر در آغوش بگیرند.

More from مرجان سروش

چرا می زنی؟

چندی پیش یکی‌ از دوستان مثل بمب جلوی من و پسر یازده...
بیشتر بخوان
  • تا زمانی که هر روز به بهانه های مختلف ،با هویت انسان بازی میکنیم ،مشگلات همچنان باقیست .ی روز دخترا بدرد نمیخورن ،ی روز پسرا گله سر سبد بودن ،همین جور میرسه به مرد بودن و زن بودن .تحجر ونادانی، یعنی اینکه  جنسیت انسان را  که همان هویت اصلی انسان  میباشد را با این اتیکتها و باور ها به نابودی بکشانیم و در نهایت نیز خودمان هم به مبارزه و اصلاح بر میخیزیم بی آنکه بفهمیم خود کرده را تدبیر نیست و کلان فرهنگ زد و نقیص زندگی کردن را موروثی و خونی کرده یم و خود ناآگاه از این خود کردها ،مدعی هم هستیم .

  • Mehran

    البته شما به این مسائل بازهم از دید فمینیستی نگاه کردید و نتیجه گیری دلخواه خودتون رو کردید ولی این رو بدونید که امروزه در جوامع پیشرفته و در حال گذار تبعیضات و استانداردهای دوگانه ای که بر علیه پسران صورت می گیرد بیشتر از دختران است و سالهاست که حقوق مردان بیشتر از حقوق زنان نادیده گرفته می شود. به نظر می رسد انسانها هیچگاه نمی توانند به اعتدال برسند. من خودم یکی از کسانی هستم که می خواهم بچه هایم دختر باشند فقط به این خاطر که می دانم به مراتب زندگی راحت تر و بهتری در این دنیای زنانه خواهد داشت. با اینکه صرفنظر از جنسیت فرزندم مطمئنا تمام تلاشم را برای زندگی بهتر او می کنم ولی به هر حال نمی توانم او را از دنیایی که در آن هویت جنسی اش مدام مورد تعرض قرار می گیرد جدا سازم.

  • rrr

    che sakht gir wa hassas 😀

  • آزاده

    جالبه که اينو از شما به عنوان مادر سه پسر می شنوم تو دور و بر ما که همه خودشونو می کشن برا پسر داشتن و پسر دار شدن خوشحالم که می بینم دور و بر شما مردم از دختر داشتن احساس خوبی دارن